อ่านข่าวแล้วอดเห็นใจไม่ได้
ตอนแรกก็รีบเทใจให้พนักงานต้อนรับชายหญิง
ไหนจะต้องคำนึงความสะดวกของผู้โดยสาร
ไหนจะต้องให้บริการอาหารเครื่องดื่มในเวลาจำกัด
ไหนจะต้องคอยชี้แจงดูแลเรื่องผ้าห่มเรื่องไฟเรื่องเสียง
แล้วยังต้องมารู้สึกกดดันทั้งใจทั้งกาย
เมื่อมีนโยบายให้ลดขนาดรอบเอวภายในเวลาหกเดือน
ชายต้องไม่เกินสามสิบห้านิ้วหญิงไม่เกิดสามสิบสองนิ้ว
ไม่เช่นนั้นขึ้นเครื่องให้บริการเฉพาะภายในประเทศ
หากต่างประเทศก็แค่ไปเช้ากลับเย็น
หากผ่านไปหนึ่งปียังไม่ได้ผลก็ต้องทำงานภาคพื้นดิน
จนกว่าจะถึงเกณฑ์ที่กำหนด
ทั้งนี้และทั้งนั้นเพื่อประสิทธิภาพประสิทธิผลการบริการ
แต่พอฟังเหตุผลทางผู้บริหารก็เข้าใจได้
แค่คิดถึงเนื้อที่ใช้สอยเพื่อให้บริการบนเครื่องบิน
ยกเว้นชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจ
ทั้งคับแคบทั้งจำกัดเมื่อเทียบกับจำนวนคนที่รับบริการ
แค่เข็นรถอาหารเครื่องดื่มไปตามทางเดินระหว่างที่นั่ง
ยังต้องใช้ความชำนาญใช้ความระแวดระวังเป็นที่สุดแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงการก้มการเงยยกถาดอาหารเสิร์ฟเครื่องดื่ม
หากแก้ไขที่นั่งทางเดินไม่ได้ก็ต้องแก้ไขที่คนให้บริการ
เพื่อประกันความประทับใจของผู้โดยสารคุณภาพของบริษัท...

จะว่าไปแล้วคงไม่ใช่มาตรการของสายการบินราบรื่นดุจผ้าไหม
แต่เป็นมาตรการของทุกบริษัททุกหน่วยงานทุกองค์กร
หากยึดความประสิทธิภาพประสิทธิผลของการบริการเป็นหลัก
ความพึงพอใจความประทับใจความคุ้มความติดใจ...
แม้แต่ทุกคนที่ยึดมโนคติแห่งประสิทธิภาพประสิทธิผลชีวิต
ก็คงต้องใช้มาตรการเดียวกันแม้วิธีการเป้าหมายจะแตกต่าง
อันที่จริงทุกชีวิตคนเป็นการบริการไม่มากก็น้อย
ให้บริการเพราะบทบาทหน้าที่เพราะความผูกพันเพราะความเป็นเพื่อน
พ่อแม่บริการลูกเพื่อให้ลูกเติบโตแข็งแรงสมบูรณ์ทุกด้าน
พี่บริการน้องคอยดูแลเอาใจใส่ให้น้องมีความสุขสนุกสนาน
เพื่อนบริการเพื่อนให้ความปรารถนาดีให้ความจริงใจให้ความหวังดี
สามีภรรยาบริการกันและกันด้วยความรักความทุ่มเทความเสียสละ
ครูบริการนักเรียนใส่ใจสั่งสอนอบรมให้นักเรียนพัฒนาความรู้คู่ความดี
รัฐบาลบริการประชาชนดูแลทุกข์สุขให้อยู่ดีมีสุขกันทั่วหน้า
พระสงฆ์องค์เจ้าบริการศาสนิกชนให้มีหลักธรรมยึดเหนี่ยว...
ทุกบริการต่างเน้นประสิทธิภาพประสิทธิผลความพึงพอใจผู้รับบริการ
หากมีอะไรต้องพัฒนาต้องปรับปรุงต้องมีมาตรการ
ผู้บริการที่จริงใจย่อมถือเป็นหน้าที่เพื่อให้บริการได้อย่างลงตัว
โดยเฉพาะผู้ที่เป็นศิษย์ของพระเยซูเจ้าต้องจริงจังมากกว่านั้น
เพราะความเป็นศิษย์อยู่ในชีวิตที่มีความรักเป็นที่ตั้ง
ชีวิตศิษย์จึงเป็นชีวิตบริการตามการเรียกร้องแห่งรัก
ประสิทธิภาพประสิทธิผลแห่งการบริการไม่ถึงแค่เพื่อนพี่น้อง
หากแต่กระทบถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยทุกครั้งทุกคราไป...

ในขณะที่สายการบินแห่งชาติกำหนดช่วงเวลาให้พนักงานปรับปรุง
เพื่อให้การบริการผู้โดยสารมีประสิทธิภาพประสิทธิผล
พระศาสนจักรกำหนดช่วงเวลา “มหาพรต” ให้คริสตชนทำเช่นกัน
ทำให้ความรักเป็นใหญ่เป็นที่ตั้งเป็นเป้าหมายเป็นแรงจูงใจ
อะไรที่เป็นอุปสรรคอะไรที่ไม่สอดคล้องอะไรที่ไม่เอื้อ
คงต้องมีมาตรการปรับปรุงพัฒนาให้จริงจัง... มิเช่นนั้นแล้ว•