หาพรตเป็นช่วงเวลาเข้มข้นฝ่ายจิต
สมัยก่อนเรียกเทศกาลถือศีลอด
แล้วก็เน้นกันแค่การอดอาหารอดเนื้อ
อดอาหารก็กำหนดเป็นวันพุธรับเถ้าและวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์

พร้อมระบุรูปแบบการอดอาหารให้ปฏิบัติ
ทั้งวันกินอิ่มได้หนึ่งมื้ออีกสองมื้อกินแบบหิวมากกว่าอิ่ม
ส่วนการอดเนื้อก็เน้นวันศุกร์แต่ก็ไม่ห้ามอดวันอื่น

นอกนั้นยังแนะให้พลีกรรมละสิ่งฟุ่มเฟือยทำบุญให้ทาน
เดี๋ยวนี้มีการเน้นการอดใจควบคุมความรู้สึกตัดตัณหาแต่ต้นลม...

ในความเป็นจริงแล้วสิ่งที่สำคัญไม่ใช่การอด
เพราะอดหมายถึงการขาดในสิ่งที่ชีวิตต้องมีพึงมี
คำว่า “อด” เองก็บ่งบอกไปในเชิง “ลบ” อยู่ในตัว
ทำนองเดียวกันกับคำว่า “ตาย”
เมื่อใดที่การอดกลับเป็นเป้าหมายมันก็ไม่ต่างกับความตาย
เพราะความตายที่เป็นเป้าหมายคือจุดจบของชีวิตของทุกสิ่ง
แต่พออด “เพื่อ” ไปถึงเป้าหมายใดเป้าหมายหนึ่ง
คำว่า “อด” จะกลายเป็นเชิง “บวก” ขึ้นมาทันใด
อดอาหารคือการขาดแคลนอาหารจำเป็นสำหรับร่างกาย
แต่อดอาหารเพื่อให้หุ่นดีขึ้นกลายเป็นผลดีต่อสุขภาพ
อดบุหรี่คือการขาดบุหรี่ขาดยาเส้น
แต่อดบุหรี่เพื่อปอดแข็งแรงสมบูรณ์เป็นความรักทะนุถนอมตน
อดหลับอดนอนคือการทำให้ร่างกายขาดการพักผ่อน
แต่อดหลับอดนอนเพื่อเฝ้าคนรักที่ป่วยคือรักได้จนถึงที่สุด...
ในเส้นทางมหาพรตการอดมีความหมายหาก “อด” เพื่อ “อิ่ม”
แม้การอดจะไม่ใช่เป้าหมายแต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมาย
อดกายเพื่ออิ่มใจอดบาปเพื่ออิ่มบุญอดตัวตนเพื่ออิ่มพระ
อดทำตามใจชอบเพื่อทำตามพระประสงค์พระเจ้า
อดทำตามความคิดเพื่อทำตามพระวาจา
อดเอาตัวเองเป็นหลักเพื่อเอาใจเขามาใส่ใจเรา
อดมีอคติเพื่อจะได้รักทุกคนอย่างไม่มีเงื่อนไข
อดปากอดคำเพื่อคนรอบข้างมีความสุขมีกำลังใจ
อดทนอดกลั้นเพื่อรักษาสันติสมัครสมานสามัคคี
อดเห็นแก่ตัวเพื่อให้คนรอบข้างมีชีวิตเต็มเปี่ยมสมบูรณ์...

อันที่จริงเป้าหมายแห่งเส้นทางมหาพรตไปไกลกว่านั้น
การอดเพื่ออิ่มไม่อยู่แค่ตัวตนไม่อยู่แค่คนรอบตัว
หากแต่เพื่อชีวิตเต็มเปี่ยมสูงส่งกว่าชีวิตมนุษย์เป็นไหนๆ
เป็นชีวิตแห่งลูกพระที่พระเยซูเจ้าทรงนำมาให้
เป็นชีวิตที่เริ่มจากชีวิตมนุษย์และต่อยอดไปสู่ชีวิตพระ
ในเมื่อชีวิตแต่ละชีวิตมีต้นกำเนิดจากพระเจ้าและในพระเจ้า
ชีวิตจะเต็มเปี่ยมสมบูรณ์ครบถ้วนได้ก็ในการร่วมชีวิตพระ
ในเมื่อชีวิตแต่ละชีวิตเป็นพระฉายามีความเหมือนพระ
ชีวิตจะเป็นชีวิตแท้จริงได้ก็ในการเป็นเหมือนพระให้มากที่สุด...

ถึงมหาพรตจะเป็นช่วงเวลาเข้มข้นฝ่ายจิต
แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ต้องต่อเนื่องไปในชีวิตแต่ละวันทุกวัน
เพราะชีวิตไม่ใช่เทศกาลหรือเฉพาะเทศกาล
หากแต่ละเป็นความต่อเนื่องวันต่อวันสัปดาห์ต่อสัปดาห์ปีต่อปี •