ในขณะที่เฝ้ามองการฉ้อราษฎร์บังหลวงในบ้านเมือง
บ้างก็ถือว่าเป็นเรื่องไกลตัวยังไม่ต้องเดือดร้อน
เอาตัวให้รอดไปวันๆไม่ต้องลำบากเกินไปก็พอแล้ว
บ้างก็ถือว่าเป็นเรื่องใกล้ตัวระดับหนึ่ง
แต่ก็ทำไงได้หากมันจะเกิดก็ต้องเกิด
บ้างก็ถือว่าเป็นเรื่องเลยตัวเกินกำลังเกินความสามารถ
แค่แก้ปัญหาตัวเองไปวันๆก็แทบจะหมดแรงแล้ว
บ้างก็ยืนยันว่าของอย่างนี้ต้องว่าไปตามน้ำ
กินเล็กกินน้อยก็แค่หยิบมือไม่ได้เดือดร้อนใคร
ถึงไม่เอาไม่กินคนอื่นก็เอาคนอื่นก็กินอยู่แล้ว
หากจะแก้กันให้จริงจังต้องไปแก้ต้นน้ำนั่นแหละ
แล้วก็พากันสรุปว่าเป็นปัญหาที่คนของรัฐต้องแก้...

ตราบใดที่ยังมองว่าการฉ้อราษฎร์บังหลวงเป็นเรื่องไกลตัว
ปัญหาคอรัปชั่นค่อยๆเลิกเป็นปัญหาในที่สุด
ทั้งๆที่รากเหง้าของปัญหาเริ่มตั้งแต่ในครอบครัว
ความที่มีลูกน้อยพ่อแม่จึงเลี้ยงลูกยิ่งกว่าไข่ในหิน
ไม่ยอมให้ลูกต้องลำบากคอยประเคนให้ทุกอย่าง
แถมไม่ต้องรอไม่ต้องคอยไม่ต้องออกแรง
ที่เคย “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน” ไม่ต้องแล้ว
อยากกินเปรี้ยวก็กินเปรี้ยวอยากกินหวานก็กินหวานได้เลย
ยิ่งพ่อแม่เคยลำบากลำบนดิ้นรนอาบเหงื่อต่างน้ำกว่ามาถึงจุดนี้
ก็ยิ่งกลัวลูกต้องประวัติศาสตร์ซ้ำรอยกับสิ่งเลวร้ายที่พบพานมา
เกรงว่าจะทำหน้าที่ไม่ดีเลี้ยงลูกให้ลำบากขัดสนยากไร้
พอไม่ค่อยมีเวลาให้ลูกก็ทดแทนให้ด้วยเงินด้วยสิ่งของ
เกรงจะถูกลูกต่อว่าต่อขาน “ไม่พร้อมแล้วให้เกิดมาทำไม”
ทุกอย่างที่เงินซื้อได้พ่อแม่จึงจัดหาให้เสร็จสรรพ
ลูกไม่ต้องทำอะไรเดี๋ยวจ้างพี่เลี้ยงทำให้หมด
ลูกไม่ต้องออกแรงเรียนให้ลำบากเดี๋ยวจ้างครูมาสอนพิเศษให้
ลูกไม่ต้องกลัวครูตีครูลงโทษเดี๋ยวฟ้องผู้บริหารแจ้งความตำรวจเอง
ลูกไม่ต้องลำบากไปเรียนไกลเดี๋ยวจ่ายเงินเข้าโรงเรียนใกล้บ้าน
ลูกไม่ต้องเสี่ยงโหนรถเมล์เดี๋ยวซื้อรถจ้างคนขับส่งถึงห้อง
ลูกไม่ต้องห่วงว่าเพื่อนมีแต่ลูกไม่มีเดี๋ยวจัดการซื้อให้ทุกอย่าง...

จึงไม่แปลกที่มีการพูดกันว่า “พ่อแม่ทุกวันนี้เลี้ยงลูกด้วยเงิน”
ยังไม่พอพ่อแม่ยังทำให้เห็นว่ามีเงินซะอย่างอะไรก็เป็นไปได้หมด
ลูกจึงซึมซับรับรู้รับเห็นเชื่อมั่นตระหนักถือเป็นกระแส
สังคมรอบข้างก็มีทำให้เห็นได้แทบทุกระดับ
มีเงินซะอย่างซื้อได้ทุกตำแหน่งที่อยากได้
มีเงินซะอย่างซื้อสิทธิ์ซื้อเสียงได้ทุกครั้ง
มีเงินซะอย่างซื้อคนได้ไม่ว่าชายไม่ว่าหญิง
มีเงินซะอย่างซื้ออำนาบารมีได้ไม่ยาก
มีเงินซะอย่างเปลี่ยนความผิดเป็นความถูกได้
มีเงินซะอย่างทำอะไรไม่มีคำว่า “น่าเกลียดน่าชัง”
มีเงินซะอย่างทุกอย่างสะดวกโยธิน...

ในขณะที่มีการรณรงค์ต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง
แต่ในครอบครัวพ่อแม่กลับปูพื้นฐานคอรัปชั่นให้ลูกเสียเอง
ทั้งด้วยวิธีการพูดวิธีการทำวิธีการปฏิบัติ
กระทั่งเกิดการซึมซับกลายเป็นทัศนคติเป็นความตระหนัก
ทำอย่างไรก็ได้หากได้มาซึ่งผลประโยชน์
ระวังอย่างเดียวอย่าให้ใครรู้อย่าให้ถูกจับ
“ถูกจับได้” เมื่อไรจึงค่อยถือว่า “ผิด” เมื่อนั้น
และนี่คือคอรัปชั่นด้านความคิดที่ไม่ยอมเห็นเป็นปัญหา •