แม้จะมีโอกาสได้นั่งใกล้ชิดแทบหายใจรดหน้า
แต่ใจเขาห่างไกลออกไปอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาแทบไม่ได้สนใจไม่ได้ติดตามคำพูดของเพื่อนร่วมสนทนา
เพราะมัวแต่หมกมุ่นกับความคิดความสับสนวกวนอยู่ในหัว
“ทำไมเขาจึงไม่ตาย...ฉันทำงานไม่เคยพลาด”
กระทั่งโพล่งออกมาในที่สุด... “ทำไมท่านจึงไม่ตาย...”
แม้รูปประโยคจะเป็นคำถามแต่เขาหมายให้เป็นคำตัดพ้อ
จึงไม่รอคำตอบเพราะถึงอย่างไรท่านก็คงตอบไม่ได้อยู่ดี
ขนาดตัวเขายังอธิบายให้ตนเองไม่ได้ทั้งๆที่เป็นฝ่ายกระทำ
ทุกขั้นตอนถูกวางแผนไว้ละเอียดยิบพร้อมฝีมือแม่นยำที่เขามี
กระสุนสองนัดแรกก็ตรงเป้าไม่พลาดพลั้ง
เพียงแค่นัดที่สามที่ตั้งใจให้เป็นนัดยืนยันผลงานถูกปัดเลยเป้า
ถึงอย่างไรเขามั่นใจเต็มร้อยตั้งแต่นัดแรกที่ยิงแล้ว
กระทั่งสิ่งที่เขาสงสัยแต่ยังไม่ยอมรับก็หลุดปากจนได้
“ผมรู้ว่าทำไม...ก็เพราะผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง...”
เขารู้ว่าผู้หญิงที่เขาหมายถึงชื่อมารีย์แต่ใจยังไม่พร้อมเรียกชื่อ
เธอนั่นแหละที่เปลี่ยนสงครามที่เขาเริ่มให้เป็นสองต่อหนึ่ง
เขาคนเดียวขณะที่ท่านมีหญิงผู้ทรงอำนาจอยู่เคียงข้าง
ยิ่งเมื่อติดตามข่าวคราวจากที่คุมขังก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจ
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถ่ายรูปตอนที่ท่านถูกกระสุนปืนเซถลาลง
ในรูปมีท่านที่ทรุดตัวหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
ยังมีรูปหญิงคนนั้นที่กำลังพยุงกอดท่านจากด้านหลัง...

การพูดคุยในสถานการณ์ผิดปกติกับบุคคลไม่ธรรมดาจบลงสั้นๆ
ต่างฝ่ายต่างคาใจในเป้าหมายและความคาดหวัง
ท่านอยากให้เขากล่าวคำขอโทษเพื่อจะให้อภัยได้ครบถ้วน
แต่เขาทำไม่ได้เพราะสิ่งที่เขาทำลงไปเป็นเรื่องของอาชีพ
อย่างมากเขาคงแค่ต้องขอโทษคนที่ว่าจ้างเขาทำ
เขาเสียใจที่ทำงานล้มเหลวไม่บรรลุเป้าหมายที่คาดหวังไว้
แต่ไม่เคยเสียใจสำหรับผู้ที่รับผลกรรมสิ่งที่เขาก่อขึ้น
อาชีพแบบเขาไม่เคยมีคำว่า “ขอโทษ” หากทำสำเร็จ
อาชีพแบบเขามีแต่คำว่า “รับโทษ” หากทำไม่สำเร็จ
เขาอยากให้ท่านตอบคำถามจะได้มีความมั่นใจคืนมา
แต่ท่านก็ให้คำตอบไม่ได้ตราบใดที่เขากับท่านยังเชื่อไม่เหมือนกัน
ท่านเชื่อในความรักการให้อภัย
ส่วนเขาเชื่อในเงินทองความเกลียดชังมุ่งร้ายทำลายชีวิต
ท่านเชื่อพระเจ้าพระบิดาทรงความรักความเมตตา
ส่วนเขาเชื่อในตัวเองในฝีมือทักษะความเชี่ยวชาญเชิงอาชีพ
ท่านเชื่อในอำนาจเบื้องบนเหนือฟ้าขึ้นไปยังมีฟ้า
ส่วนเขาเชื่อในอาวุธในสมรรถนะความแม่นยำความรวดเร็ว
ท่านเชื่อในสตรีผู้ได้รับเลือกให้เป็นมารดาพระเจ้า
ส่วนเขาไม่เคยเชื่อผู้หญิงคนใดเต็มร้อยเอาแค่ผลประโยชน์เป็นหลัก...

ความเชื่อที่ต่างกันดูจะเป็นประเด็นเล็กน้อย
แต่ลึกลงไปในแก่นคนเป็นความแตกต่างแบบสุดขั้ว
เขาจึงไม่สามารถเข้าใจความยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังท่านผู้นั้น
ความยิ่งใหญ่ของการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าที่กราบไหว้
แต่ละค่ำคืนก่อนเข้านอนท่านจะกราบลงแทบพื้นวัดน้อย
ใช้เวลาอยู่กับพระเจ้าผู้ที่ท่านเป็นตัวแทนในโลกนี้นานสองนาน
แต่ครั้งแต่ละโอกาสมือของท่านสาวสายประคำดูดดื่มต่อเนื่อง
กระชับความรักความใกล้ชิดความเป็นกันเองกับผู้ที่ท่านเรียกแม่
กระทั่งชีวิตท่านแต่ละวันการกระทำแต่ละอย่างมีทั้งมิติพระทั้งมิติมนุษย์
ใครพบใครสัมผัสท่านก็พบก็สัมผัสพระเจ้าในตัวท่านผ่านทางท่าน
จึงไม่แปลกที่ท่านได้รับยกย่องเป็น “บุญราศียอห์นปอลที่สอง” •