ตั้งแต่ยุบสภาอะไรก็เคลื่อนไหวไปหมด
เริ่มจากนักการเมืองรุ่นเก่ารุ่นใหม่
พากันวิ่งขาปัดหาพรรคลงหาถิ่นขอคะแนนเสียง
แล้วนั้นก็ประชาชนทุกระดับทุกฐานะ
พากันคาดหวังพากันลุ้นใจจดใจจ่อ
เลือกตั้งแล้วขอให้มีนักการเมืองดี ๆ ถูกเลือก...โอมเพี้ยง
ขอให้คนดีคนรักชาติเข้าบริหารบ้านเมือง...สาธุ
แต่พอเห็นนักการเมืองที่แต่ละพรรคประกาศชูเป็นจุดขาย
ก็ต้องทำใจเหมือนคนเดียวกันแค่เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุล
ย้อมสีย้อมแมวประกาศตนเป็นน้ำใหม่ใสแจ๋ว
พร้อมออดอ้อนบีบน้ำตาฝากเนื้อฝากตัว
ถูกเลือกเมื่อไรฝากผีฝากไข้ได้เอาหัวเป็นประกัน
เอาจริง ๆ เข้าฝากอะไรไม่ได้ซักอย่างอย่าว่าแต่ประเทศชาติเลย
ปากก็บอกรักชาติรักพ่อแม่พี่น้องประชาชน
แต่การกระทำล้วนผลประโยชน์แห่งตนเป็นหลัก
แทนที่เข้าไปเป็นตัวแทนแล้วจับมือร่วมใจสร้างชาติให้เจริญ
ประชุมรัฐสภาแต่ละครั้งถ้าไม่เบี้ยวถ้าไม่โดดร่ม
ก็มีแต่สาวไส้กันให้ประชาชนเห็นจนต้องสะท้อนใจ
ตอนอยู่ในอำนาจไปไหนไม่เห็นหน้าอินทร์หน้าพรหม
ทั้ง ๆ ที่ยืนยันนั่งยันนอนยันว่าเป็นผู้แทนราษฎร
แค่ยุบสภาทุกอย่างเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ
ยกมือไหว้ดะทั้งเด็กผู้ใหญ่ทั้งอ่อนน้อมพินอบพิเทา
เลยยังไม่พ้นวังวนกันอีกหรือนี่การเมืองบ้านเรา...

จุดอ่อนคนไทยใครก็รู้โกรธง่ายหายเร็ว
โดนมาจนช้ำจนเจ็บถึงขนาดประกาศไม่เผาผี
แต่พอเห็นสำนึกทำท่าน่าสงสารทั้งกราบทั้งไหว้
ก็ใจอ่อนพร้อมให้อภัยพร้อมลืมพร้อมให้โอกาส
ทั้งที่ ๆ รู้ทั้งรู้ว่าประวัติศาสตร์มันจะซ้ำรอย
แต่ก็ไม่ยอมเข็ดไม่ยอมเด็ดขาดไม่ยอมฟันธง
แค่พูดดีพูดหวานแค่หยิบยื่นปัจจัยให้เงินสองร้ายสามร้อย
ก็พร้อมจะถือเป็นบุญคุณขึ้นมาทันทีทันด่วน
ปากก็ด่าว่านักการเมืองที่เอาแต่ “เล่น” การเมือง
ถึงขนาดเอาเอกราชความอยู่รอดของบ้านเมืองมาเป็นเดิมพัน
แต่ก็ยังส่งเสริมเทคะแนนให้อย่างไม่สำนึกอย่างไม่คิดเสียดาย
นักการเมืองที่ไร้อุดมการณ์ก็ได้ใจถือเป็นโอกาส
เล่นกับความคาดหวังของคนเล่นกับความอยู่รอดของชาติ
แถมยังคอยสกัดดาวรุ่งนักการเมืองน้ำใหม่ไม่ให้ได้แจ้งเกิด
ตอนแรกก็มาแรงดูมีอุดมการณ์จริงจังแกร่งกล้า
พอแช่อยู่ในน้ำเสียสักพักก็กลายเป็นโคลนตม
เล่นมาก็เล่นไปเล่นเช้าเล่นเย็นเล่นในเล่นนอกสภา
ลงเอยก็เก็บอุดมการณ์เข้าลิ้นชักจนลืมในที่สุด
พร้อมกับปลอบจิตสำนึกว่ากระแสมันแรงต้านไปก็ไร้ประโยชน์
ไหนๆต้านไม่ได้ก็เข้าเป็นพรรคเป็นพวกซะหมดเรื่อง...

ใกล้เวลาเลือกตั้งอีกครั้งก็อดหวั่นใจไม่ได้
ดูอย่างไรก็คงไม่พ้นลงเอยอีหรอบเดิม
คงต้องช่วยกันอธิษฐานเบื้องบนขอพระสะกิดต่อมสำนึก
ใครที่อาสาเข้ามาบริหารบ้านเมือง
ขอให้ยึดประโยชน์ประชาชนเป็นที่ตั้ง
สำนึกว่าบ้านเมืองบอบช้ำมามากจนไม่ไหวแล้ว
ใครที่จะไปใช้สิทธิ์ใช้เสียงเลือกตัวแทน
ขอให้เลือกคนดีคนเสียสละโดยไม่นำพาต่อปัจจัยล่อกิเลส
อย่าคิดว่าหนึ่งคะแนนเสียงจะเล็กน้อยจะไม่สำคัญ
จะมีจำนวนร้อยจำนวนพันก็ต้องเริ่มจากหนึ่งก่อน...นั่นแหละ •