บรรยากาศเลือกตั้งคึกคักขึ้นทุกวัน
นอกจากจะลงพื้นที่แข่งกันหาเสียงแล้ว
ยังช่วงชิงพื้นที่ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์รายวันอีกด้วย
กระทั่งเบียดข่าวสารประจำวันแทบตกขอบ
ผู้สมัครแต่ละพรรคการเมืองต่างงัดยุทธศาสตร์ออกมาใช้
ทั้งเสนอนโยบายพรรคทั้งเสนอตัวอาสาสนองนโยบาย
เรียกความเห็นใจร้องขอความสงสารร่ายฝันสวยหรู
ตอกย้ำยืนยันว่าแต่ละคนสำคัญถึงขนาดยกมือไหว้ได้ท่วมหัว
พร้อมเรียกเป็นพ่อเป็นแม่เป็นพี่เป็นน้องได้เต็มปากเต็มคำ
อ้อนขอคะแนนเสียงอย่างเดียวเท่านั้นอย่างอื่นไม่สน
ถึงขนาดลดตัวเข้าตรอกออกซอยลุยสวนลุยทุ่งไม่มีทีท่ารังเกียจ
หน้าตายิ้มแย้มพูดจาครับ/ขาแทบคำเว้นคำเทิดทูนยกย่อง
ลงทุนชงกาแฟแคะขนมครกผัดหมี่ปรุงก๋วยเตี๋ยวโขลกส้มตำ
ใครเห็นใครอยู่ใกล้ใครจับมือถือแขนใครสวมกอดให้รู้สึกชื่นใจ
ได้ทั้งเห็นตัวเป็นๆได้ทั้งชักรูปถ่ายภาพเผลอๆได้ลงหนังสือพิมพ์
ผู้สมัครคนนี้ยังไม่ทันพ้นท้ายตลาดอีกคนก็ประชิดหัวตลาดแล้ว
แม้จะเกะกะกีดขวางธุรกิจการงานแต่ก็ตื่นเต้นปลื้มในอก
มีคนใหญ่คนโตในบ้านเมืองมาไหว้มาทักทายใช่จะมีได้ทุกวัน
เคยก็แค่เห็นแต่แอบปลื้มก็ตอนเห็นในข่าวทีวีแต่ละวันนั่นแหละ
ปลื้มจนทำใจไม่ถูกเลือกพี่ก็เสียดายน้อง...จนต้องหนักใจ

ใครก็รู้ว่าคนไทยเป็นคนมีจิตมีใจใช้อารมณ์เป็นหลัก
ถูกใจใครก็เห็นใจเข้าใจเทใจมีใจให้จนสิ้น
นโยบายฟังยังไม่ทันจบใจก็แอบฟันธงในใจแล้ว
ภูมิหลังของคนหาเสียงแต่ละคนไม่ถือเป็นสำคัญ
ความจริงใจมีมากมีน้อยไม่สนใจไม่ให้ความสำคัญ
ขอให้หน้าตาดีพูดเพราะเข้าหาพินอบพิเทาเป็นใช้ได้
คนหาเสียงแต่ละคนตระนักในความจริงนี้จนล้นอก
ลงทุนตากแดดเดินลุยน้ำลุยโคลนเข้าประกบตัวให้ได้
อดทนสร้างภาพนิยมชมชอบเคารพเสียเหลือเกิน
ทำอะไรทำกันกินอะไรกินได้หมดนั่งไหนนั่งนั่นให้ตายใจ
พอได้คะแนนเสียงได้รับเลือกเข้ามาบริหารบ้านเมือง
ภาพที่เคยสร้างไว้ก็เหลือแค่ความทรงจำเหลือแค่รูปถ่าย
นโยบายที่เคยคุยเคยสัญญามั่นเหมาะถูกเก็บเข้าลิ้นชัก
อุดมการณ์หรือจะสู้ผลประโยชน์เฉพาะหน้า
ชาวบ้านร้านตลาดก็ได้แต่ทำตาปริบๆทุกครั้งเหลือบดูรูป
เขาจะรู้ไหมหนอว่าเรายังลำบากมามาหากินฝืดเคือง
ทำงานตัวเป็นเกลียวก็ยังสู้ราคาอาหารเครื่องใช้ไม้สอยไม่ไหว
เขาจะจำได้ไหมหนอที่เคยมาไถนาหว่านข้าวขุดดินกับเรา
ผลาญแรงกายแรงใจไปวันๆแทบไม่ได้อะไรเป็นกอบเป็นกำ
ที่เก็บที่เกี่ยวได้ก็ถูกกดราคาถูกเล่นแง่แทบไม่คุ้มค่าแรงค่าเวลา
ที่สุดฤดูกาลหาเสียงก็ผ่านไปเฉกเช่นฤดูกาลแห่งธรรมชาติ
อย่างน้อยแต่ละฤดูยังวกเวียนกลับมาตรงตามเวลาแห่งรอบปี
แต่นักการเมืองรู้จักเพียงฤดูเดียว...เมื่อต้องวิ่งพล่านหาเสียง
กว่าจะแวะเวียนกลับมาใจผู้คนก็เหี่ยวแห้งกายก็แทบสิ้นแรงแล้ว...

ตราบใดที่ยังยึดติดกับภาพลักษณ์...ไม่ว่าเรื่องใด
โอกาสจะต้องผิดหวังจะต้องปวดร้าวจะต้องตรมตรอมใจก็ยังมีสูง
ภาพลักษณ์สร้างไม่ยากเพราะใช้เวลาแค่ชั่วครู่ชั่วยาม
ทำอะไรก็ได้ให้ประทับใจให้โดนใจให้ต้องใจ...กระแทกอารมณ์
จนสะดุดตาสะดุดใจสะดุดฝันเดี๋ยวนั้นบัดนั้นเป็นใช้ได้
ในขณะที่ของแท้ภาพจริงช่างสร้างยากสร้างเย็น
เตะตายังไม่พอยังต้องแตะใจสะกิดมโนสำนึกสัมผัสจิตวิญญาณด้วย
อย่างไรก็อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเพราะเจ็บแล้วไม่จำก็แล้วกัน •