ช่วงนี้ขับรถใช้ถนนออกจะลำบากเอาการ
รถติดไม่ใช่ปัญหาเพราะติดจนเป็นปกติ
ช่วงไหนวันไหนรถไม่ติดต้องเอะใจให้สงสัย
อย่างนี้ต้องมีปัญหา...นั่นคือความคิดแรก
เผลอวิ่งมาผิดทางหรือเปล่า...ต้องสำรวจให้แน่
หรือมีป้ายห้ามเข้าไม่ทันสังเกต...ชักไม่แน่ใจ
อาจติดขบวนเลยพากันเปลี่ยนเส้นทาง...ก็เป็นไปได้
แต่นี่รถราวิ่งเป็นปกติก็ยังต้องเพิ่มความระมัดระวัง
เมื่อสองข้างถนนเกลื่นไปด้วยป้ายหาเสียงแนะนำผู้สมัคร
เรียงรายซ้อนแทรกกันจนแทบจะเป็นผืนเดียวกัน
ไหนสมาธิต้องแยกต้องแตกเป็นสัดเป็นเสี่ยง
คอยดูรถที่ขับระวังรถร่วมเส้นทางคนข้ามถนนมองสัญญาณไฟ
ไหนยังต้องแว้บไปดูรูปดูเบอร์ดูนโยบายผู้หาเสียง
เห็นทั้งคนน่าเลือกมองทั้งคนไม่คุ้นหน้าคุ้นตา
แถมมีการตัดต่อเติมแต่งป้ายผู้สมัครไม่เว้นแม้กระทั่งในหน้า
ทำราวกับจะโกรธจะเกลียดกันข้ามกาลเวลาข้ามชาติ
กลายเป็นขยะรกถนนกลับเป็นขยะทิ่มอารมณ์ผู้สัญจรไปมา
กว่าจะถึงวันเลือกตั้งก็ยังต้องทำใจสะกดอารมณ์วันละหลายเวลา

แต่ที่ทำให้เสียสมาธิเสียความรู้สึกแล้วยังต้องอนาถใจกว่านั้น
เป็นป้ายคนใส่สูทผูกเนคไทเหมือนผู้สมัครส.ส.ส่วนใหญ่
ทว่ามีหัวควายหัวตะกวดหัวหมาหัวลิงหัวเสือเชิดหน้าชูตาให้เกร่อ
และแม้จะมีคำบรรยายประกอบ “อย่าปล่อยสัตว์เข้าสภา...”
แต่ก็ถือว่าเล่นแรงเล่นหยาบเล่นต่ำกระทบทั้งคนและสัตว์
นี่มันเป็นสังคมคนหรือสังคมสัตว์กันแน่...อดคิดไม่ได้
แล้วในขณะที่มีการติดป้ายหาเสียงเลือกผู้แทนเข้าสภาไทย
ทำไมจึงมีการนำป้ายสัตว์ติดหาเสียงเลือกตัวแทนเข้าสภาด้วย
หรือว่าเดี๋ยวนี้อะไรก็เปลี่ยนไปคละได้ทั้งผู้แทนคนผู้แทนสัตว์
จะอย่างไรก็น่าจะแยกให้เป็นสัดเป็นส่วนเป็นพวกเป็นชนิด
ไม่ใช่ผสมผสานแบบทูอินวันให้เสียศักดิ์ศรีแบบนี้
เสียศักดิ์ศรีชาวบ้านชาวเมืองที่ผ่านไปผ่านมา
ดูถูกภูมิปัญญาคนทั้งชาติถึงขนาดต้องติดป้ายชี้แนะชี้นำ
ราวกับจะแยกไม่ออกบอกไม่เป็นว่าใครเป็นคนอะไรเป็นสัตว์
คนต่างชาติที่แวะเวียนมาเที่ยวคงต้องงงต้องสับสนต้องหวั่น
แล้วจะปลอดภัยไหมนี่อยู่ต่อดีหรือเปล่าเสี่ยงไปไหม
ที่แน่ ๆ คนทำคนติดป้ายนอกจากถือวิสาสะไม่เคารพคนอื่นแล้ว
ยังทำให้อดคิดไม่ได้ว่าน่าจะคุ้นเคยรู้จักมักจี่สัตว์แต่ละตัวดี
ถึงกล้าออกมาคิดแทนพูดแทน...ได้ขนาดนี้
เสียศักดิ์ศรีผู้สมัครหาเสียงเป็นตัวแทนราษฎรเข้าสภาอันทรงเกียรติ           
ในขณะติดป้ายติดรูปติดเบอร์ชูนโยบายเต็มทั่วไปทั้งเมือง
ก็มีรูปคนหัวสัตว์แทรกสลับให้เห็นเป็นช่วงเป็นระยะ
เหมือนประณามเหมือนดูถูกดูหมิ่นกลางบ้านกลางเมือง
แม้จะถูกเลือกก็คงไม่ภูมิใจเมื่อคำนึงถึงคู่แข่งป้ายติดกันแบบนี้
เสียศักดิ์ศรีสัตว์แต่ละตัวที่ถูกนำมาใช้กระทบกระเทียบ
แต่ละตัวแต่ละชนิดต่างมีธรรมชาติของมัน
ส่งทอดกันมาเป็นร้อยปีพันปีเสมอต้นเสมอปลาย
ทำทุกอย่างไปตามสัญชาตญาณแห่งความอยู่รอดเป็นหลัก
ไม่คิดไม่วางแผนไม่คดโกงไม่มีเล่ห์เหลี่ยมไม่โลภไม่มักมาก
มีแต่คนนั่นแหละที่ทำสิ่งเหล่านี้ยังไม่พอ
ยังเที่ยวยัดเยียดแต่อย่างให้สัตว์ชนิดนั้นสัตว์ชนิดนี้
จะด่าจะว่าจะตำหนิใครทีก็ออกชื่อสัตว์แต่ละชนิดด้วยความสะใจ
ทั้ง ๆ ที่คนทำคนด้วยกันแท้ ๆ สัตว์ไม่เกี่ยวด้วยเลยสักนิด
อย่างนี้คงต้องถามหาบทบาทผู้พิทักษ์สัตว์...เพื่อให้ยุติธรรมกันเสียที •