เป็นความขัดแย้งมาโดยตลอด
ตั้งแต่เริ่มมีโลกใบนี้ก็ว่าได้
ที่จริงตัวการความขัดแย้งมีแค่ใจคน
ใจที่ได้รับการเนรมิตสร้างให้เป็นอิสระ
แตกต่างจากสัตว์หรือสิ่งสร้างทุกอย่างโดยสิ้นเชิง
แต่ละอย่างถูกกำหนดให้ดำรงและดำเนินไปตามกฎธรรมชาติ
กลายเป็นความกลมกลืนนำไปสู่ความลงตัว
โดยมีกฎย่อยแห่งวิวัฒนาการไปตามกาลตามเวลา
มีการเกิดมีการเปลี่ยนแปลงมีการตายสลายจาก
ทว่าเป็นไปตามกฎตามแผนรวมแห่งธรรมชาติ
ที่พระผู้ทรงกำหนดไว้
ถึงมนุษย์จะอยู่ภายใต้กฎภายใต้แผนรวมแห่งธรรมชาติ
ทว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้มนุษย์ประเสริฐกว่าทุกอย่าง
มีความสามารถทั้งทางปัญญามีความเป็นอิสระทางน้ำใจ
เพื่อร่วมมือร่วมสร้างสรรค์ร่วมดูแลร่วมบริหารทุกสิ่ง
ให้ทุกอย่างกลมกลืนลงตัวไม่เพียงด้วยกฎธรรมชาติ
หากแต่ด้วยสัมผัสแห่งศักดิ์ศรีมนุษย์
ที่ทำให้สามารถเลือกดำรงและดำเนินชีวิตได้อย่างอิสระ
หลุดเลยกฎเกณฑ์ทุกอย่างไปอย่างสร้างสรรค์
ร่วมมือกับพระผู้สร้างเนรมิตทุกอย่างไปอย่างต่อเนื่อง
ด้วยสติปัญญาการริเริ่มวิสัยทัศน์ศักยภาพความคิดความอ่าน
กระทั่งสามารถพูดได้เต็มภาคภูมิ
ว่าพระเจ้าทรงสร้างเนรมิตโลกต่อไปผ่านทางมนุษย์...
ทว่าตั้งแต่กำเนิดมนุษย์
แค่พระเจ้าทรงสร้างมาให้มีใจอิสระ
มนุษย์ก็หาญคิดจะเทียบตนเองกับพระเจ้า
ไม่พอยังพยายามช่วงชิงความเป็นใหญ่
ได้คืบจะเอาศอก
ไม่เพียงจะแข็งข้อขัดขืนไม่ขึ้นกับพระเจ้า
ยังพยายามจะเป็นพระเจ้าเสียเองในทุกเรื่องทุกอย่าง
ถึงขนาดกำหนดเอาเองเสร็จสรรพอะไรดีอะไรชั่ว
แล้วก็ว่าตามนั้นตามใจตามต้องการ
กลายเป็นความขัดแย้งมาโดยตลอด
ประวัติศาสตร์โลกประวัติศาสตร์มนุษย์ประวัติศาสตร์ส่วนตัว
มีให้เห็นมีให้บันทึกมีให้เจ็บปวดมีให้เสียหายมีให้สูญเสีย
ไม่ว่าความผิดไม่ว่าบาปไม่ว่าการทะเลาเบาะแว้งเข่นฆ่า
ล้วนมาจากต้นเหตุแห่งความขัดแย้งนี้ทั้งนั้น
เลือกเป็นใหญ่เลือกทำตามใจชอบเลือกเอาแต่ผลประโยชน์แห่งตน
จึงเป็นที่มาแห่งเทศกาลมหาพรตสำหรับลูกพระเจ้า
เป็นช่วงเวลาหยุดช่วงเวลาเลิกความขัดแย้ง
คืนความเป็นใหญ่ให้พระเจ้าในทุกสิ่ง
ถึงจะต้องตัดใจถึงจะต้องลำบากถึงจะต้องสละถึงจะต้องบังคับตน
ที่เคยตามใจปากจนเกินเลยก็อดเสีย
ที่เคยเห็นแก่ตัวคิดแต่ตนเองก็ใจกว้างกับคนรอบข้าง
ที่เคยปล่อยให้กิเลสตัณหามาเป็นใหญ่ก็ตัดใจยึดความถูกต้อง
ที่เคยปากร้ายปากพล่อยก็บังคับการพูดการจาให้ดีให้สร้างสรรค์
ที่เคยเห็นเฉพาะประโยชน์ตนก็รู้จักเห็นความต้องการคนอื่น
ที่เคยเอาแต่ใจตนเองเป็นใหญ่ก็เอาใจเขามาใส่ใจเรา
ที่เคยคิดร้ายใครต่อใครก็มองคนอื่นในแง่ดี
ที่เคยทำตัวเป็นใหญ่ก็คืนความเป็นใหญ่ให้แก่พระเจ้า
เมื่อมีพระเจ้าเป็นใหญ่ทุกอย่างก็ลงตัว
ทั้งสำหรับตนเองทั้งสำหรับคนรอบตัวทั้งสำหรับธรรมชาติรอบข้าง
จะว่าไปแล้วคงไม่ใช่สิ่งต้องทำในช่วงเทศกาลมหาพรตเท่านั้น
หากแต่ตลอดปีทั้งปี...เพื่อหยุดความขัดแย้งนี้เสียที *