ผลสำรวจบอกคนไทยเป็นสุขมากขึ้นหลังเลือกตั้ง
สำหรับคนที่ผลการลงคะแนนออกมาเป็นดังใจหมาย
ความสุขอยู่ที่ความสมหวังความสะใจความโล่งอก
เป็นใครก็ต้องรู้สึกอย่างนั้นหากลุ้นกันมานาน
พร้อมตั้งตารอให้มีรัฐบาลใหม่นโยบายใหม่ตามสัญญาตอนหาเสียง
ฝันหวานกับค่าแรงขั้นต่ำเงินเดือนขั้นแรกคนจบปริญญาตรี
สำหรับคนที่ผิดหวังกับผลคะแนนที่ออกมา
ความสุข(ไม่มาก)อยู่ที่ความขัดแย้งในบ้านเมืองจบลงเสียที
ถึงจะไม่มีอำนาจไม่มีความสามารถแก้ไขอะไรได้
แต่อยู่กับความเครียดความขัดแย้งเช้าเย็นก็หมดสุขได้เหมือนกัน
แค่ได้ยินได้ฟังเขาโจมตีกันป้ายร้ายป้ายสีกันทะเลาะเบาะแว้งกัน
ความสงบสุขภายในมีอันต้องหวั่นไหวไปด้วยไม่มากก็น้อย
หากเป็นเรื่องส่วนตัวส่งผลกระทบให้คนเกี่ยวข้องก็พอทำเนา
นี่ทะเลาะกันทีไรมีชาติบ้านเมืองเข้ามาเป็นเดิมพันทุกทีไป
เป็นใครก็ต้องเดือดร้อนต้องวิตกกังวลแม้จะไม่ยุ่งเกี่ยวฝ่ายใด
ดรรชนีความสุขคนไทยทั้งชาติก็มีอันขึ้น ๆ ลง ๆ จนต้องเหนื่อยหน่าย
พากันพึ่งพระพึ่งเจ้าเข้าวัดไหว้พระเก้าวัดสิบวัดให้ลนลาน
ที่ฝรั่งเคยเรียกยิ้มสยามก็คงเหลือแค่อดีตเก็บเข้าพกเข้าห่อ...

จะว่าไปแล้วคงโทษใครไม่ได้นอกจากโทษตัวเอง
มัวแต่หาดวามสุขความมั่นคงความสงบทุกแห่งเว้นในตน
เลยต้องผิดหวังต้องชอกช้ำต้องเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่า
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าสิ่งเดียวที่เชื่อมั่นยึดเหนี่ยวพึ่งพาได้ก็ใจตน
ใจที่หนักแน่นใจมีจุดยืนใจที่ฐานมั่นคง...ใจที่เป็นใจ
แม้สิ่งรอบข้างจะเปลี่ยนแปลงจะจบสิ้นจะอนิจจัง
แต่ใจยังอยู่ยังยืนหยัดยังไม่ไหนทั้งนั้น
ความที่ยึดติดกับสิ่งของกับบุคคลกับสถานการณ์
คนจึงออกจากตนเองจนวัน ๆ แทบไม่ได้พูดคุยกับใจตน
แล้วก็ตั้งจุดยืนวางรากฐานไว้กับทุกอย่างเว้นแต่ใจ
หลายคนแม้มีชีวิตแต่ก็ยังไม่เริ่มดำเนินชีวิตเสียที
รอให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปตามความคาดหมายเสียก่อน
รอให้มีเวลามากกว่านี้อีกสักหน่อย
รอให้เหนื่อยกายเหนื่อยใจน้อยกว่านี้ก่อน
รอให้ลูกหลานโตมีการมีงานทำก่อน
รอให้ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งเสียก่อน
รอให้ทุกอย่างมั่นคงลงหลักปักฐานให้แน่นก่อน
รอให้มีรัฐบาลใหม่มีเสถียรภาพเศรษฐกิจดีเสียก่อน
รอให้ทุกอย่างพร้อมหมดแล้วค่อยเริ่มดำเนินชีวิตให้เต็มเปี่ยม
ก็เลย“มีชีวิตรอด”ไปวันๆมากกว่าจะ“ปีติสุขกับชีวิต”เต็มอัตรา
หารู้ไม่ว่ากว่าจะมีครบทุกอย่างก็หมดวัยหมดอารมณ์หมดไฟแล้ว
เหมือนคนที่อดออมให้มีเงินทองไว้กินของชอบของอร่อย
พอจะได้กินได้ลิ้มลองฟันฟางไม่เอื้อสุขภาพไม่อำนวยให้
ได้แต่นั่งมองตาปริบ ๆ ดูคนอื่นเขากินเอร็ดอร่อยให้ช้ำใจตนเอง...

มีคนพูดว่านิสัยแย่อย่างหนึ่งของคนคือผัดการดำเนินชีวิตไปเรื่อย
ทุกคนฝันว่าวันหนึ่งจะพบสวนดอกกุหลาบงามสะพรั่งอยู่ข้างหน้า
เมื่อนั้นจะได้สนุกสนานมีความสุขกับชีวิตได้อย่างเต็มที่
ทั้ง ๆ ที่น่าจะชื่นชมกับดอกกุหลาบริมหน้าต่างบ้าน
แต่ละดอกมีความงดงามจรุงกลิ่นครบถ้วนในตัวประสากุหลาบ
และสวนกุหลาบไม่ใช่อะไรอื่นคือกุหลาบแต่ละดอกมาอยู่รวมกัน
น่าเสียดายที่หลายคนปล่อยให้ความสุขผ่านไปวันแล้ววันเล่า
เพราะเอาแต่มองหาความสุขตามตั้งใจตามคาดหวังจนมองข้าม
มัวแต่รอให้พร้อมทุกอย่างเพื่อเป็นสุข...ก็คงต้องรอเก้อร่ำไป •