ครจะคิดบ้างว่าการสื่อมวลชนจะมาได้ถึงจุดนี้
ทั้งความรวดเร็วทั้งความกว้างไกลทั้งการเข้าถึง
ก่อนนี้คนทำสื่อมีไม่กี่คนเมื่อเทียบกับผู้บริโภคสื่อนับไม่ถ้วน
แต่เดี๋ยวนี้คนทำสื่อกับคนบริโภคสื่อแทบจะเป็นคนเดียวกัน
ใครก็ได้ที่ต้องการสื่อสารสื่อข้อมูลทำได้ไม่ยาก
ก่อนนี้เครื่องมือสื่อสารมีจำกัดทั้งแพงทั้งยุ่งยาก
แต่เดี๋ยวนี้เครื่องมือสื่อสารแทบจะอยู่ในมือทุกคน
แค่โทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวเป็นได้ทั้งเครื่องรับเครื่องส่งสาร
ก่อนนี้ช่องทางพื้นที่เพื่อการสื่อสารมีไม่มาก
แต่เดี๋ยวนี้ทั้งช่องทางทั้งพื้นที่มีให้อย่างไร้จำกัด
ข้อมูลเล็กใหญ่สารมากน้อยมีสนามให้ลงได้ตลอด
ก่อนนี้การสื่อสารมีตารางเวลามีกำหนดการมีต้นสังกัด
แต่เดี๋ยวนี้มีได้ทั้งวันทั้งคืนไม่มีตื่นไม่มีหลับ
กระทั่งการสื่อสารการบริโภคข้อมูลกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
แทบจะแยกไม่ออกขาดไม่ได้ในแต่ละบริบทชีวิตประจำวัน
ตื่นนอนเมื่อไรก็เมื่อนั้นจนง่วงหลับไปพร้อมกับสื่อ
จนแทบจะไม่มีช่องว่างให้อยู่กับตนเองปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น
ก่อนนี้คนยังพูดคุยแลกเปลี่ยนข่าวสารเห็นหน้าเห็นตา
เริ่มจากคนใกล้ตัวคนใกล้บ้านคนใกล้ใจ...พบปะถามทุกข์ถามสุข
แต่เดี๋ยวนี้แม้คนในบ้านแทบไม่มีเวลามองหน้ามองตา
แต่ละคนง่วนกับการรับการส่งข้อมูลสื่อสารกับคนนอกบ้าน
กลายเป็นวัฒนธรรมใหม่แห่งความสัมพันธ์กันและกัน
ปฏิสัมพันธ์กันด้วยข้อมูลมากกว่าด้วยความใกล้ชิดเห็นหน้าค่าตา
ข้อมูลข่าวสารแทนการเข้าถึงใจรับรู้ความรู้สึกประสาทสัมผัส
จากที่ “สื่อ” คือตัวกลางของการสื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูล
“ตัวกลาง” ที่เป็นแค่เครื่องไม้เครื่องมือใช้เป็นตัวเชื่อมโยงคน
เอาไปเอามาคนทำตัวเป็นสื่อเสียเองจนต้องสับสน
จากที่ “คุณคือข้อมูล” ไปสู่ “คุณเป็นข้อมูล”...ในที่สุด
และนี่คือ “คนแปลกหน้า” ตัวจริงแห่งยุคนี้
เมื่อคนใช้ข้อมูลแทนตัวตนแท้จริง
ติดต่อพูดคุยกันทีก็แลกเปลี่ยนข้อมูลกันที
ชงข้อมูลกันให้ดูดีดูเลิศจะจริงจะเท็จไม่สนใจ
แล้วรู้จักมักคุ้นกันแค่ไหนขึ้นอยู่กับความพึงใจในข้อมูลที่ให้ที่รับ
จึงไม่แปลกที่สองคนดูสนิทสนมราวกับวิญญาณแฝด
แต่ก็ยังคงเป็น “คนแปลกหน้า” กันอยู่ดี...

ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกใบนี้มีทั้งแง่ดีแง่เสีย
บางอย่างมีแง่ดีมากกว่าแง่เสียอีกบางอย่างมีแง่เสียมากกว่าแง่ดี
แม้ในแง่ดีก็ยังมีดีมากดีน้อยดีเที่ยงแท้ดีแค่ประเดี๋ยวประด๋าว
ทำนองเดียวกันกับสื่อสารมวลชนทุกประเภท
ซึ่งโดยเป้าหมายแล้วสื่อมวลชนมุ่งสร้างความสุขความสำเร็จแห่งคน
เมื่อบริโภคข้อมูลข่าวสารแล้วมีความสุขกับชีวิต
ถือได้ว่าสื่อมวลชนได้ทำหน้าที่สมบูรณ์แบบแล้ว
และเมื่อมีความสุขกับชีวิตก็เป็นความสำเร็จโดยปริยาย
เพื่อการนี้สื่อมวลชนต้องเน้นต้องชี้ให้เห็นถึงศักดิ์ศรีแห่งคน
สื่อจึงมีไว้เพื่อคนไม่ใช่คนมีไว้เพื่อสื่อ
สื่อใดทำให้ศักดิ์ศรีแห่งคนลดลงสื่อนั้นไม่ใช่สื่อแท้
สื่อใดทำให้คนเป็นแค่วัตถุแห่งประโยชน์แห่งความพึงพอใจ
ถือว่าสื่อนั้นๆไม่มีความเป็นสื่อเลยแม้แต่น้อย...

ในเมื่อสื่อแต่ละอย่างมีทั้งแง่ดีและแง่เสีย
ผู้บริโภคพึงรู้จักแยกแยกรู้จักเลือก
ไม่มีใครเข้าห้างสรรพสินค้าจะซื้อสินค้าทุกอย่างขวางหน้า
ฉันใดก็ฉันนั้นกับการบริโภคสื่อทุกประเภท •