ระแสกีฬาระดับโลกผ่านไปอีกหนึ่ง
ตามด้วยการประเมินผลชนะผลแพ้
พร้อมเหตุและผลเบื้องหลังได้เหรียญพลาดเหรียญ
แล้วนั้นน้ำตาความเข้าใจความเห็นอกเห็นใจ
สุดท้ายการต้อนรับการแห่แหนการอัดฉีดการตบรางวัล
ก่อนจะตั้งความหวังไว้ครั้งหน้าคราวต่อไป
จะยังคาใจก็มวยที่น่าได้เหรียญทองกลับมาแต่ไม่ได้
ค้านสายตาคนเชียร์ทั้งขอบสนามทั้งหน้าจอ
จนต้องพากันเทใจให้ท่วมท้นประท้วงการตัดสินให้สนั่น
ชนะใจคนแม้ไม่ชนะคะแนน
นักกีฬาคนใดชนะทั้งคะแนนชนะทั้งใจคน
ถือได้ว่าเป็นยอดนักกีฬาขนานแท้
นักกีฬาคนใดที่ชนะคะแนนแต่ไม่ชนะใจคน
ถือว่าเป็นแค่นักกีฬานักล่าคะแนนนักล่าเหรียญ...

ถึง “แก้ว” ต้องพ่ายเหรียญทองให้คู่ต่อสู้
แต่สำหรับคุณแม่ “มะลิ” แก้วคือผู้ชนะตัวจริง
จะว่าไปแล้วลูกชายชนะทุกครั้งที่ขึ้นสังเวียนนั่นแหละ
แม่ไม่เคยนับคะแนนเพื่อตัดสินชนะตัดสินแพ้
อย่างเดียวที่แม่นับคือความเป็น “ลูกแม่” ก็ชนะตั้งแต่ก่อนชกแล้ว
ที่สำคัญลูกของแม่ไม่เคยขึ้นชกคนเดียว
แม่มะลิจะใส่นวมยืนผงาดชกตามไปด้วยทุกครั้ง
ลูกชายต่อยคู่ต่อสู้แม่มะลิกออกหมัดพร้อม
ลูกชายโดนคู่ต่อสู้ชกแม่มะลิโดนชกด้วย
แต่ละหมัดถึงจะไม่ฟกช้ำแบบตัวลูก
แต่ใจแม่เจ็บมากยิ่งกว่า
จะว่าไปแล้วลูกเจ็บหนึ่งแม่เจ็บร้อยเจ็บพัน
ลูกชายโดนเองเจ็บเองคนเดียว
แต่แม่โดนสองเจ็บสองตลอด...ตัวลูกตัวแม่...

ทว่าคงไม่เรื่องของแม่มะลิกับแก้วลูกชายเท่านั้น
หากแต่เป็นเรื่องของแม่กับลูกทุกคน
และเป็นเรื่องของพระเจ้ากับมนุษย์ยิ่งกว่า
ขนาดแม่คนหนึ่งยังรักยังทะนุถนอมเอาใจใส่ลูกถึงขนาดนี้
สาอะไรกับพระเจ้าผู้ทรงปั้นแต่งใจของแม่ทีละคนแต่ละคน
เรามักจะคิดถึงความเป็น “พระบิดา” ของพระเจ้า
ก็เลยไม่ค่อยได้คำนึงถึงความเป็น “แม่” ของพระองค์
ทรงเป็นแม่ยิ่งกว่าแม่คนไหนที่พระองค์ทรงสร้างมา
แม้แม่จะรักลูกผูกพันกับลูกขนาดไหน
พระองค์ทรงรักลูกผูกพันลูกแต่ละคนของพระองค์มากยิ่งกว่า
“...แม้แม่จะลืมจะทอดทิ้งลูกได้ลงคอ...” พระองค์ตรัส
“แต่เราจะไม่มีวันลืมไม่มีวันทอดทิ้งลูกเด็ดขาด”
ถึงจะรักแค่ไหนแม่ไม่เคยเข้าถึงรายละเอียดลูกได้ทั้งหมด
หลายครั้งเสียอีกที่แม่ต้องยอมรับ “เลี้ยงลูกได้แต่กาย...”
แต่พระองค์ทรงเข้าถึงลูกของพระองค์แต่ละคนในทุกรายละเอียด
“แม้แต่เส้นผมบนหัวของท่าน...พระบิดาทรงนับไว้หมด”
ลูกแต่ละคนของพระเจ้าจึงชนะทุกครั้ง
ถึงจะไม่ชนะคะแนนแต่ชนะใจพระองค์เสมอ
ก็จะไม่ชนะใจได้อย่างไรในเมื่อทรงสวมนวมสู้ด้วย
และแม้หลายครั้งการกระทำของลูกจะไม่เข้าตากรรมการ
แต่สำหรับพระองค์ลูกแต่ละคนทำเข้าตาพระองค์ตลอด
เพราะพระองค์ไม่ทรงมองเฉพาะภายนอกเฉพาะแค่ผลสำเร็จ
แต่ทรงมองที่ความตั้งใจทรงมองที่เจตนาเป็นหลัก
มองด้วยความเป็นพ่อมองด้วยความเป็นแม่...เวลาเดียวกัน •