น้ำท่วมแต่ละครั้งวัดระดับน้ำวัดระดับใจคนวัดระดับคุณธรรม
อย่างที่พูดกันว่ายามปกติสุขไม่มีวันจะรู้ใจคนได้ถ่องแท้
สุขเขาสุขเราพอใจเขาพอใจเราเขาได้เราได้
แต่พอเกิดความผิดปกติมีปัญหายุ่งยากทับถมด้วยวิกฤติ
เวลานั้นแหละจะเห็นซึ่งธาตุแท้แห่งคน
สิ่งแรกที่สำแดงออกทันทีทันใดคือตัวใครตัวมัน
ตามมาติด ๆ คือของฉันไว้ก่อนของคนอื่นเรื่องเขา
อย่างที่พูดกัน “รู้จักเอาตัวรอดเป็นยอดดี”
ที่เคยบอกย้ำเป็นไรเป็นกันเราไม่ทิ้งกันเด็ดขาด
เปลี่ยนเป็น “แล้วค่อยว่ากันใหม่...เมื่อสถานการณ์ดีกว่านี้นะ”
ไม่ต่างกับน้ำท่วมน้ำหลากพัดพาขยะมูลฝอยมาด้วย
ต้องทุกข์ทนกันมากขึ้นไหนกับน้ำไหนกับความสกปรก
กับน้ำยังพอทนแต่กับความสกปรกเหม็นน่านี่สิ
น้ำเป็นเรื่องของธรรมชาติแต่ความสกปรกเป็นเรื่องคนกันเอง
ก็เอาแต่ทิ้งขยะให้พ้นบ้านพ้นตัวไปหมักหมมอยู่ไหนไม่สน
ที่มีให้ทิ้งขยะมีคนเก็บมีคนจัดการให้เป็นที่เป็นทางไม่ทันใจ
แค่ขอให้พ้นบ้านพ้นที่ก็พอใจแล้ว
บริเวณบ้านช่องปลอดขยะส่วนถนนหนทางสกปรกไม่ว่ากัน…

ขยะมูลฝอยสิ่งสกปรกที่กระแสน้ำนำมาก็แย่พอแล้ว
น้ำยังนำ “ขยะใจ” มาให้ต้องพบเห็นต้องทนต้องลำบากยิ่งกว่า
เริ่มจากการขาดความเป็นหนึ่งเดียวกันในการแก้ปัญหา
ปัญหาเดียวกันแต่วิธีแก้ปัญหาต่างคนต่างคิดต่างคนต่างทำ
แถมยังยืนหยัดยืนยันว่าของตนถูกทางของคนอื่นผิด
ประเภทคนไม่รู้จริงแสร้งทำเป็นรู้ทุกอย่าง
ถ้าจะยอมตามความเห็นอื่นก็กลัวจะเป็นปมด้อยเสียหน้า
ลองผิดลองถูกไปเรื่อยพร้อมทำท่าเหมือนมั่นใจรู้จริง
พอแก้ปัญหาผิดพลาดก็เที่ยวโยนความผิดให้ฝ่ายโน้นฝ่ายนี้
ฝ่ายทหารบ้างฝ่ายค้านบ้างฝ่ายเจ้าหน้าที่บ้างฝ่ายชาวบ้านบ้าง
ทุกฝ่ายเว้นแต่ฝ่ายตนจนชาวบ้านไม่รู้จะพึ่งพาใคร
ไม่ต่างกับที่พูดกันว่าโง่แล้วขยันอย่างไรอย่างนั้น
พอออกพื้นที่ทีก็ต้องเรียงหน้ากันไปจนล้นรถล้นเรือ
แทนที่จะแยกย้ายกระจายกันไปแก้ปัญหาแต่ละจุด
ลำบากทั้งผู้มีหน้าที่ให้การต้อนรับลำบากทั้งคนกำลังทำงาน
เพียงเพื่อให้อยู่ในรูปอยู่ในจอทีวีเพื่อให้คนรู้คนจำ
ที่แย่กว่านั้นกระแสข่าวที่ที่ออกมาสร้างความตกตระหนกแต่ละวัน
ข่าวแต่ละค่าย “เล่นกับน้ำ” ตามใจชอบ
“มวลน้ำก้อนใหญ่กำลังมา” “กรุงเทพฯจมบาดาลเป็นเดือน”
“คนสิ้นหวังซื้อหาอาหารตุนไว้จนเกลี้ยงแผง”...
เหมือนแต่ละค่ายจะเป็นตัวกำหนดทิศทางน้ำได้ตามต้องการ
เล่นข่าวตั้งแต่ทางเหนือมาเรื่อยเหมือนเห็นล่วงหน้า
ที่ท่วมแล้วก็แล้วไปที่ยังไม่ท่วมต้องให้ลุ้นให้ระทึก
ทั้งนี้และทั้งนั้นต้องการเน้นการตลาดข่าวมากกว่าการให้ข้อมูล
รู้ดีว่าคนที่น้ำท่วมแล้วคงต้องการความช่วยเหลือมากกว่าข้อมูล
คนที่น้ำยังไม่ท่วมต่างหากที่ติดตามข่าวแทบไม่กล้ากระพริบตา
เลยเน้นเสนอด้านน้ำท่วมมากกว่าน้ำแห้งน้ำขึ้นมากกว่าน้ำลด
การเสนอข่าวจึงไม่เหมือนกันแม้สถานการณ์เดียวกันที่เดียวกัน
จนผู้รับผิดชอบต้องออกมาประกาศยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีก
“ฟังผมคนเดียวเท่านั้นอย่าหลงเชื่อแหล่งข่าวอื่นใดทั้งสิ้น”
แต่ก็ยังไม่วายเพราะนานๆทีคุณจะแถลงเป็นทางการที
ในขณะที่แหล่งข่าวอื่นให้มูลแทบชั่วโมงต่อชั่วโมง...
จะว่าไปแล้วน้ำท่วมนำขยะสิ่งสกปรกมาให้ต้องลำบากกาย
แต่ “ขยะใจ” ที่คนมาทิ้งกันตอนน้ำท่วมนี่สิ...ลำบากใจยิ่งกว่า •