เป็นใครก็รับไม่ได้
ในสถานการณ์สยดสยองสูญเสียเศร้าโศก
เสียงร้องครวญครางเจ็บปวดเสียงร่ำไห้ระงมไปทั่ว
ในขณะที่ทุกคนพยายามให้ความช่วยเหลือคนบาดเจ็บ
อีกกลุ่มหนึ่งลำเลียงผู้เสียชีวิตออกมาด้วยความทุลักทุเล
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยของจีนเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ
ได้รับรายงานว่ารถบัสคันหนึ่งประสบอุบัติเหตุ
ทำให้มีผู้เสียชีวิตสามสิบหกคนและผู้บาดเจ็บจำนวนมาก
เขากลับฟังรายงานไปยิ้มระรื่นไปไม่รู้กาลเทศะ
ภาพของเขาถูกโพ้สต์บนโลกออนไลน์
สร้างความไม่พอใจให้แก่ทุกคนที่ได้เห็นจนกลายเป็นกระแส


กระทั่งคณะกรรมการด้านวินัยของพรรคคอมมิวนิสต์มณฑลชานสี 
มีคำสั่งปลดเขาออกจากทุกตำแหน่งฐาน “กระทำผิดร้ายแรง”
ด้วยเหตุที่เขายิ้มระรื่นระหว่างปฏิบัติหน้าที่อยู่ตรงจุดเกิดเหตุ
ถึงเขาจะพยายามอ้างเหตุผลที่ทำเช่นนั้น
“ตอนที่ผมไปถึงจุดเกิดเหตุผมรู้สึกเศร้าใจมาก
เจ้าหน้าที่ระดับล่างมีอาการตื่นกลัวอย่างมากตอนมารายงาน
ผมจึงพยายามทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายขึ้น
แต่ก็ยอมรับว่าผมอาจจะเผลอผ่อนคลายมากจนเกินไป...”

ใครที่เห็นรูปแล้วคงรู้สึกคงคิดเหมือนกัน     
ถึงเขาจะร่ายเหตุผลแค่ไหนก็คงฟังไม่ขึ้นอยู่ดี
ใบหน้ายิ้มละไมในขณะที่มีความเจ็บความตายอยู่โดยรอบ
ทั้งนอกที่ทั้งขัดแย้งกันอย่างน่าเกลียด
และไม่เพียงกรณีของเจ้าหน้าที่จีนผู้นี้เท่านั้น
แต่คนที่อ่านข่าวบ้านเราต้องพบต้องเจอไม่น้อยครั้ง
ที่เจ้าหน้าที่มูลนิธิอาสาต่างๆกำลังปฏิบัติหน้าที่
ทั้งอุบัติเหตุตามท้องถนนทั้งเหตุฆาตกรรม
หน้าตาของแต่ละคนระรื่นนอกที่นอกบริบทไม่แพ้กัน
เหมือนจะภาคภูมิใจในผลงานมากกว่าการสูญเสียที่เกิดขึ้นรอบข้าง
แม้จะพยายามเข้าใจว่าแต่ละคนคงชินชากับเหตุการณ์อย่างนี้
จนถือเป็นเรื่องธรรมดาเป็นส่วนหนึ่งของงาน...

เป็นสถานการณ์เดียวกันที่พระเยซูเจ้าทรงต้องพบพาน
เมื่อศิษย์เมื่อสาวกคิดคาดหวังไปคนละทางกับพระอาจารย์
ถึงจะทำใจได้หากคิดว่าอยู่ด้วยกันร่วมงานกันมาสามปี
แต่เหมือนอยู่กันแต่กายส่วนใจไปคนละทิศคนละทาง
ไม่น้อยครั้งที่การมองการตัดสินเป็นเหมือนทางคู่ขนาน
พระอาจารย์มองอย่างศิษย์มองอย่าง
พระอาจารย์พูดถึงอาณาจักรพระเจ้าที่มีความรักเป็นใหญ่
ศิษย์คิดแต่อาณาจักรโลกที่มีอำนาจมีบารมีเป็นหลัก
พอพระอาจารย์ยืนยันว่าจะมอบชีวิตเพื่อไถ่กู้มนุษย์ให้เป็นไท
ศิษย์จึงรับไม่ได้พากันคัดค้านพากันประท้วง
จนพระอาจารย์ต้องชี้หน้าเรียกเป็นซาตาน
เพราะไม่ยอมคิดอย่างพระเจ้าคิดแต่คิดตามต้องการ
พอพระอาจารย์ย้ำบอกว่าจะต้องพบกับความเป็นอริความเหี้ยมโหด
ศิษย์รับไม่ได้ศิษย์ไม่ยอมเข้าใจอะไรทั้งนั้น
ตีตัวออกห่างปล่อยให้พระอาจารย์เดินหน้าโดดเดี่ยวตามลำพัง
พร้อมกันนั้นก็ถกเถียงกันว่าใครจะเป็นใหญ่กว่าใคร
จนพระอาจารย์ต้องปรามต้องสอนต้องเตือนความจำ
หากแก่นแห่งคำสอนแก่นของการเป็นศิษย์อยู่ในความรัก
การเป็นใหญ่เป็นโตก็ต้องมีความรักเป็นเกณฑ์วัดเป็นบรรทัดฐาน
ใครรักมากเป็นใหญ่มากใครรับใช้มากเป็นใหญ่กว่า
แค่คิดเป็นใหญ่ให้คนอื่นคอยพินอบพิเทาเอาใจก็ถือว่านอกที่แล้ว
นอกจากจะขัดกันกับวิถีของพระอาจารย์อย่างน่าเกลียดแล้ว
คนที่พบเห็นคนที่คบค้าด้วยก็คงรับไม่ได้...เหมือนกัน •