ผ่านไปแล้ววันฮาโลวีน “วันปล่อยผี” ปีนี้
บรรยากาศกร่อยไปถนัดเพราะสถานการณ์น้ำท่วม
แต่ก็ยังอุตส่าห์มีผีให้ปล่อยให้สนุกได้ระดับหนึ่ง
พากันแต่งหน้าแต่งตาสวมใส่เสื้อผ้าให้น่ากลัว
เข้าบาร์เข้าคลับกินดื่มสนุกสนานกัน
ถือเป็นข้ออ้างอีกอย่างเพื่อเที่ยวหัวราน้ำว่างั้นเถอะ
ในขณะที่ต่างประเทศเด็กๆถือเป็นโอกาสได้กินขนมฟรี
แต่งตัวเป็นผีนานาชนิดไปตามถนนหนทาง
เที่ยวเคาะประตูบ้านถาม “ยอมแพ้หรือให้หลอก”
ถ้ายอมแพ้จะไม่หลอกแต่ต้องให้ขนมกิน
หากไม่ยอมแพ้ก็ต้องโดนหลอก
หลายบ้านก็มีการแต่งตัวเป็นผีน่ากลัวกว่ารออยู่
ยังไม่ทันจะเคาะประตูบ้านก็โดนหลอกจากในบ้านแล้ว
เด็ก ๆ ต้องพากันวิ่งหนีไปทั้งสนุกทั้งกลัว...

จริง ๆ แล้วการแต่งหน้าแต่งตัวเป็นผีมีที่มาอีกอย่าง
เริ่มต้นจากชนพื้นเมืองเผ่าหนึ่งของไอร์แลนด์
ถือกันว่าวันที่ 31 ตุลาคมเป็นวันสุดท้ายของฤดูร้อน
ในขณะที่วันที่ 1 พฤศจิกายนเป็นขึ้นต้นปีใหม่
และวันที่สุดท้ายของฤดูร้อนเป็นวันที่มิติคนตายมิติคนเป็นเชื่อมกัน
จึงมีคนตายแล้วตระเวณเพล่นพล่านหาร่างเข้าสิงอยู่อาศัย
วันนั้นคนเป็นจึงต้องทำตัวเป็นผีน่ากลัวคอยหลอกคอยกันไว้
อย่างที่พูดกัน “หนามยอกเอาหนามบ่ม”
ไม่ได้แต่งผีหลอกคนอย่างที่เข้าใจและทำกันทุกวันนี้
เหมือนกับที่บ้านเราทำกันในวันฮาโลวีทุกปี
พร้อมยืดหยัดให้เป็น “วันปล่อยผี” “วันป้าช้าแตก”
เพียงแต่ว่าปีนี้บ้านเราไม่ฉลองกันแค่วันที่ 31 ตุลาคม
หากแต่เริ่มตั้งแต่น้ำเหนือไหล่บ่าท่วมบ้านท่วมเมืองแล้ว
อันที่จริงน้ำก็ท่วมบ้านเมืองเราแทบปีเว้นปีอยู่แล้ว
เสียหายมากเสียหายน้อยขึ้นอยู่ปริมาณน้ำ
แต่น้ำท่วมปีนี้นอกจากมวลน้ำก้อนใหญ่ไหลทะลัก
ยังความเสียหายไปตามรายทางเรื่อยมาแล้ว
น้ำที่ไหลมายัง “ปล่อยผี” ทำ “ป่าช้าแตก” อีกด้วย
เริ่มจากเจ้าหน้าที่บ้านเมืองที่ต้องรับผิดชอบโดยตรง
เที่ยวหลอกชาวบ้านชาวเมือง “เอาอยู่” “ไม่หนัก”
จนชาวบ้านตายใจคิดว่ารู้ดีรู้แท้แต่ก็ได้ไม่นาน
ต้องพากันทิ้งบ้านเรือนขนข้าวของอพยพหนีตายกันจ้าละหวั่น
เที่ยวหลอกชาวบ้านชาวเมือง “น้ำไม่ท่วม” “น้ำไม่ผ่าน”
จนชาวบ้านพากันยกมือไหว้ท่วมหัวถือว่าโชคดีรอดตาย
แต่แล้วยังไม่สิ้นเสียงก็มีคำสั่ง “อพยพด่วน” “พื้นที่วิกฤติ”
ต้องพากันหนีออกจากบ้านแทบไม่ทันน้ำไล่หลังมาติดๆ
เที่ยวหลอกชาวบ้านชาวเมืองว่าสิ่งของบริจาคเป็นของตน
แอบติดชื่อแอบขึ้นป้ายแบบชุบมือเปิบหน้าตาเฉย
ทั้งที่แต่ละอย่างแต่ละชิ้นเป็นของบริจาคทั้งสิ้น
ยังไม่พอขณะน้ำยังไม่ทันลดชาวบ้านยังขาดข้าวขาดน้ำไร้ที่อยู่
ก็เที่ยวหลอกชาวบ้านชาวเมืองให้ฝันถึง “ประเทศไทยใหม่”
พร้อมกับงบประมาณเก้าแสนล้านบาทในเวลาหกปี
จะเนรมิตประเทศให้เป็น “New Thailand” ให้ได้
ตามด้วยโครงการนับสิบนับร้อยฟังแล้วสับสน
ก็จะไม่ให้คนสับสนได้อย่างไรในเมื่อวิกฤติเฉพาะหน้ายังไม่จบ
ผู้บริหารประเทศเริ่มคิดเริ่มแบ่งสันเค็กก้อนใหญ่กันแล้ว
ผีประเภทนี้น่ากลัวน่าหวาดผวากว่าผีจริงเป็นไหนๆ
แถมวันปล่อยผีเขาฉลองกันปีละครั้งในวันฮาโลวีน
แต่นี่เล่นปล่อยผีกันทุกวันและทั้งวัน...นี่สิผีตัวจริง •