ช่วงนี้ดินฟ้าอากาศกำลังปลายฝนต้นหนาว
ร่างกายต้องปรับตัวอย่างต่อเนื่อง
ตื่นขึ้นมาดินฟ้าอากาศเป็นใจน่าจะสบาย ๆ ได้ทั้งวัน
ออกจากบ้านสดใสถนนหนทางแห้งสะอาด
ร่มที่เคยติดมือไว้กันฝนเปลี่ยนมาใช้กันแดด
ถึงอย่างไรก็ต้องมีติดตัวไว้เพื่อความรอบคอบ
แสงแดดที่เริ่มฉายส่องแต่เช้าอาจจะหายไปดื้อๆ
ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆอาจเปลี่ยนเป็นสลดหดหู่อึมครึม
ร่มที่พึ่งใช้กันแดดต้องเปลี่ยนมากันฝน
ถนนแห้งกลายเป็นเฉาะแฉเปียกชื้นชั่วพริบตา
อากาศสดใสโล่งจมูกแปรสภาพเป็นเหนอะหนะฝืดจมูก
ละอองฝนปลิวว่อนริมขอบร่มปะทะหน้าให้ครั่นตัว
พร้อมกับความเย็นกระหน่ำซ้ำประสาอากาศต้นหนาว
จนต้องปิดคอเสื้อควักเสื้อตัวเก่งใส่ทับกันไว้ดีกว่าแก้
แล้วต้องสังเกตสังกาท่าทีร่างกายไปเป็นระยะถึงเย็น
หากจำเป็นก็เสริมด้วยยากันหวัดยาลดไข้ก่อนเข้านอน
ถือเป็นกิจวัตรผู้คนแถบภูมิอากาศนี้
ถึงจะมีกำหนดเดือนกำหนดฤดูในรอบปี
แต่ก็ต้องทำใจหากต้องเจออากาศทุกฤดูในวันเดียวกัน
กระนั้นหากมองในแง่ดีก็ใช่จะเป็นปัญหาชีวิตความเป็นอยู่
แต่น่าจะเป็นรสชาติชีวิตแต่ละวันด้วยซ้ำ
ไม่ต้องจำเจไม่ต้องเบื่อหน่ายมีความหลากหลายแปรเปลี่ยน
เพราะนี่คือครรลองแห่งธรรมชาติครรลองแห่งชีวิต
เฉกเช่นกราฟหัวใจมีขึ้นมีลงตราบใดที่ยังมีลมหายใจ
แต่พอเป็นเส้นเรียบลากยาวนั่นหมายถึงจุดจบจุดสิ้น...

เสียดายที่คนเอาแต่ดูแค่เส้นกราฟหัวใจที่มีขึ้นมีลง
แต่ไม่เคยคำนึงถึงเส้นกราฟชีวิตที่ขึ้นลงไม่ต่างกัน
เส้นกราฟดินฟ้าอากาศทีเปลี่ยนแปลงได้แทบทุกนาที
เส้นกราฟอารมณ์พอดีก็ขึ้นพอเสียก็ลง
เส้นกราฟหน้าที่การงานเดี๋ยวสำเร็จก็ขึ้นเดี๋ยวผิดพลาดก็ลง
เส้นกราฟความรักยามโรแมนติกก็ขึ้นยามไม่รู้ใจกันก็ลง
เส้นกราฟความสุขเมื่อทุกอย่างลงตัวก็ขึ้นเมื่อขัดแย้งก็ลง...
อันที่จริงแล้วกราฟแต่ละอย่างคือเส้นเดียวกัน
เส้นเดียวที่ลากขึ้นเส้นเดียวที่ลากลงแค่ต่างวาระแค่ต่างสถานการณ์
เฉกเช่นดินฟ้าอากาศเฉกเช่นอารมณ์เฉกเช่นหน้าที่การงาน
เฉกเช่นความรักเฉกเช่นความสุขเฉกเช่นทุกสิ่งทุกอย่าง
อากาศดีก็อยู่ในอากาศไม่ดีนั่นเองเพียงแต่สลับกันสำแดง
อารมณ์ดีก็อยู่ในอารมณ์เสียนั่นแหละเพียงแต่ด้านใดถูกกระทบ
ความสำเร็จก็อยู่ในความผิดพลาดนั่นเองล้มเหลวเพียงแค่ต่างขั้นตอน
ความรักก็อยู่ในความเกลียดนั่นแหละแล้วแต่ใจกำหนด
ความสุขก็อยู่ในความทุกข์เช่นกันเพียงแต่ต่างมิติ...
ที่จะเอาแต่แง่ใดแง่หนึ่งตลอดไปก็คงเป็นไปไม่ได้
นอกจากจะผิดครรลองแห่งธรรมชาติครรลองแห่งชีวิตแล้ว
จะทำให้กราฟลากเป็นเส้นตรงยาวไม่ต่างกับกราฟหัวใจ
และถึงจะมีชีวิตอยู่แต่ก็ไร้ซึ่งรสชาติสีสันถึงขั้นน่าเบื่อน่าหน่าย...

ที่สุดแล้วทุกอย่างขึ้นกับการมองการคิดการกำหนดท่าที
แม้จะกำหนดทุกอย่างให้เป็นไปตามใจต้องการไม่ได้
แต่สามารถกำหนดการมองกำหนดการคิดกำหนดท่าทีได้
แม้จะบริหารสถานการณ์ตามใจคิดตามใจต้องการไม่ได้
แต่สามารถบริหารใจบริหารอารมณ์ได้
หากรู้จักดำเนินชีวิตอย่างมีสติซะอย่าง
เส้นกราฟชีวิตจะขึ้นจะลง...ก็ไม่มีวันสติแตกแน่นอน •