กล้วันที่พูดกันว่าโลกจะแตกเข้าไปทุกที
แต่ผู้คนเหมือนจะลืมเหมือนจะไม่สนใจ
ต่างกับช่วงเริ่มต้นปีที่พูดกันไว้น่ากลัว
ประสาคนไทยที่ตื่นเต้นตกใจหวาดหวั่นไม่ได้นาน
ขนาดเรื่องเป็นเรื่องตายเรื่องร้ายยังลืมได้ไม่ยาก
โกรธแค้นอาฆาตขนาดจะฆ่าจะแกง
ไม่ช้าไม่นานก็หายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ขณะที่คนทั้งโลกหวาดหวั่นหามาตรการเตรียมพร้อม
สร้างเมืองใต้ดินบ้างล่ะสะสมเสบียงให้พอกินบ้างล่ะ
คนไทยก็ยังมีความสุขกับการดำเนินชีวิตไปวันๆได้
ถือว่าถ้ามันจะเกิดทำอย่างไรก็ห้ามไม่ได้
ทำไมไม่ใช้เวลาแต่ละวันให้เป็นสุขสนุกตามอัตภาพ
จะได้ไม่ต้องมาเสียดายตอนนั้น
ถือว่าหากชีวิตมีอันต้องเป็นไปก็คงฝืนไม่อยู่
ทำไมไม่ดำเนินชีวิตให้เต็มที่เต็มร้อยตราบใดที่ยังลมหายใจ
จะได้ไม่ต้องมาเสียดายตอนนั้น
คนเรามักจะเสียใจเสียดายกับสิ่งที่ไม่ได้ทำมากกว่าได้ทำ
มีคนรักตายจากไปทั้งทุกข์ทั้งเสียใจ
ได้แต่พร่ำบ่น “ตอนนั้นน่าจะทำได้มากกว่านี้เต็มที่กว่านี้
เสียดายเสียใจที่ไม่ได้ทำให้...”

ในขณะที่หลายคนมองวันสิ้นวันจบเป็นการสูญเสีย
คนที่เข้าถึงแก่นชีวิตจะมองว่าวันสิ้นวันจบเป็นการผลิใบ
ต้นไม้แต่ละต้นคงไม่มองว่าใบแห้งที่ร่วงหล่นเป็นการสูญสิ้น
หากแต่ถือว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของครรลองชีวิต
ใบไม้แห้งร่วงหล่นเพื่อใบอ่อนจะได้ผลิออกมา
แม้ยามที่ต้องยืนต้นกิ่งก้านเปลือยเปล่า
แต่พลังแห่งชีวิตในแก่นต้นกำลังสร้างกำลังบันดาลชีวิตใหม่ขึ้น
ใบอ่อนชอนเปลือกไม้ขึ้นมาเป็นยิ่งกว่าเสียงหัวเราะเริงร่า
ดอกไม้ที่ผลิบานตามมาเหมือนความงดงามสีสันแห่งชีวิต
ฉันใดก็ฉันนั้นกับชีวิตคน
มีการตายการเกิดอย่างต่อเนื่อง
ทั้งด้านร่างกายสรีระทั้งด้านจิตใจ
เซลล์เก่าจำนวนมากที่ตายไปเพื่อให้เชลล์ใหม่เกิด
ลมหายใจออกอย่างเพื่อเนื่องเพื่อมีลมหายใจเข้า
แต่ละค่ำคืนอวัยวะต่างๆง่วนกับการซ่อมแซมกัน
ตื่นเช้าขึ้นมาทั้งร่างทั้งตัวแข็งขันกระชุ่มกระชวยกระปรี้กระเปร่า
ชีวิตจึงประกอบด้วยการตายการเกิดอย่างต่อเนื่อง
หากมองแค่การตายการสูญเสียก็คงต้องหดหู่
แต่หากมองการเกิดการพัฒนาเพื่อการดำรงอยู่ก็ชื่นชมชื่นชอบ
กระบวนการแห่งครรลองธรรมชาติดำเนินไปต่อเนื่อง
ทุกวันแต่ละวันไม่ต้องรอถึงวันจบวันสิ้น
ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นกับการมองชีวิต
จะมองเข้าถึงแก่นหรือจะมองแค่ผิวเผิน
แต่ละการมองกำหนดการคิดกำหนดทัศนคติกำหนดการเลือก
แต่ละตัวกำหนดปั้นหลอมชีวิตทั้งสุขภาพจิตสุขภาพกาย
เหมือนมองต้นกุหลาบ
บางคนมองไปบ่นไปทำไมต้นกุหลาบจึงมีหนาม
อีกบางคนมองไปชื่นชมไปที่ต้นหนามมีดอกกุหลาบได้
บางคนมองไปบ่นไปทำไมชีวิตต้องมีสุขระคนทุกข์
อีกบางคนมองไปชื่นชมไปที่แม้ในทุกข์ยากลำบากก็มีสุขได้
จะว่าไปแล้วมองอย่างไรสุขภาพจิตก็เป็นอย่างนั้นจริงด้วย •