กว่าสองพันปีที่โลกใบนี้ได้อิ่มเอิบด้วยสันติสุข
เมื่อพระเจ้าเสด็จมาอยู่ท่ามกลางมนุษย์
มาเป็นมนุษย์เฉกเช่นมนุษย์ในทุกอย่างเว้นบาป
อันที่จริงตั้งแต่แรกที่มนุษย์ถือกำเนิดมา
พระเจ้าทรงประสงค์ให้มนุษย์เป็นสุขทุกด้าน
ไม่เพียงโปรดให้มนุษย์มีทั้งกายทั้งจิตวิญญาณ
สามารถเป็นสุขได้ในทุกมิติ
แม้ธรรมชาติรอบข้างก็ทรงโปรดให้พร้อม
เอื้อให้ชีวิตมนุษย์มีครบถ้วนเพื่อเป็นสุข
มีทั้งอาหารมีทั้งยามีทั้งความงดงามที่หลากหลาย
เพียงแค่มนุษย์อยากเป็นสุขอย่างแท้จริงอย่างถาวร
แต่มนุษย์กลับเลือกเป็นสุขตามใจชอบ
ทำตัวแปลกแยกจากพระเจ้าจากแผนการแห่งความรักของพระ
กลายเป็นความแตกแยกลึกลงในแก่นแห่งตน
นำไปสู่ความขัดแย้งในสิ่งที่เป็นกับสิ่งที่ควรเป็น
สันติภายในตัวตนก็มีอันหมดลงฉับพลัน
ลามไปถึงความขัดแย้งกับธรรมชาติรอบด้าน
กลายเป็นความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับมนุษย์
เหตุเพราะความแตกแยกภายในตัวตน
ส่งผลกระทบความสัมพันธ์กับคนรอบข้างอย่างเลี่ยงไม่ได้
กระนั้นก็ดีความรักของพระเจ้าไม่เปลี่ยน
เป็นความรักที่อยู่เหนือเงื่อนไขใดๆ
ถึงมนุษย์เลือกทำตามใจชอบ
เลือกความผิดคิดว่าจะได้มาซึ่งความสุข
ทั้งที่พระเจ้าทรงย้ำเตือนย้ำบอก
ความสุขแท้คือความถูกต้องอย่างเดียว
เลือกตนเองคิดว่าจะบันดาลได้ทุกอย่าง
ทั้งที่พระเจ้าทรงกำชับทรงชี้แนะ
พระองค์ผู้เดียวที่ทรงบันดาลให้มนุษย์เกิดมา
เลือกคลุกคลีกับสิ่งของหลงผิดว่าจะพบความสุข
ทั้งที่พระเจ้าทรงพร่ำสอน
มนุษย์ถูกสร้างมาสูงส่งเกินกว่าสิ่งของจะหยิบยื่นความสุขให้ได้
กว่ามนุษย์จะรู้ตัวว่าหลงผิดหลงประเด็น
ก็ต้องบอบช้ำกับผลกระทบจากความขัดแย้งครั้งแล้วครั้งเล่า
สติสัมปชัญญะเลอะเลือนจนลืมที่มาที่ไป
ได้แต่วนเวียนอยู่ในวังวนแห่งความหลงผิด
ที่ผิดก็คิดว่าถูกที่ถูกก็คิดว่าผิด
แตกแยกขัดแย้งในจิตสำนึกจนหมดสันติหมดความสุข
กระทั่งวันนั้นที่พระเจ้าทรงเห็นความจำเป็นต้องเริ่มทุกอย่างใหม่
ทรงลงมาบังเกิดเป็นมนุษย์ร่วมชีวิตมนุษย์ร่วมชะตากรรมมนุษย์
เพื่อบอกให้มนุษย์รู้ถึงที่มาที่ไป
เริ่มจากการตอกย้ำให้มนุษย์เห็นในศักดิ์ศรี
แต่ละคนยิ่งใหญ่ขนาดเป็นถึงลูกพระเจ้า
คืนความเป็นหนึ่งให้กับตัวมนุษย์เอง
ขจัดความแตกแยกความขัดแย้งในแก่นแห่งตัวตน
พร้อมกับตอกย้ำมนุษย์เห็นในศักดิ์ศรีของกัน
แต่ละคนยิ่งใหญ่ในความเป็นลูกพระเจ้า
คืนความเป็นหนึ่งมนุษย์กับมนุษย์ด้วยกัน
ขจัดความแตกแยกความขัดแย้งระหว่างกันและกัน
ทำให้สันติทำให้ความสุขกลับคืนมาเหมือนเมื่อแรกเริ่ม
นับตั้งแต่ทูตสวรรค์ร้องประกาศก้องฟากฟ้าเมืองเบธเลเฮม
“...สันติสุขจงมีแก่มนุษย์ที่พระเจ้าทรงโปรดปราน”
คืนที่พระเจ้าทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ •