ตอนที่เขียนบทความนี้
สถานการณ์บ้านเมืองกำลังตรึงเครียด
ไหนจะความขัดแย้งกลุ่มนี้ฝ่ายโน้น
ไหนจะปัญหาการทำกินการบริหารการบ้านการเมือง
ไหนจะคดีต้มตุ๋นฉ้อโกงฉกชิงวิ่งราวตีรันฟังแทง
ไหนจะยาเสพติดระบาดอาชญากรรมพุ่งสูง
ไหนจะการตัดสินคดีเจ็ดหมื่นหกพันล้านบาท
ไหนจะเบื้องหน้าเบื้องหลังนักการเมืองข้าราชการ
ไหนจะภัยธรรมชาติภัยท้องถนนภัยเชื้อโรค...
จะเปิดวิทยุฟังจะดูโทรทัศน์จะอ่านหนังสือพิมพ์แต่ละเช้า
ต้องทำใจต้องอธิษฐานต้องตั้งสติให้มั่น
ถึงอย่างไรก็คงต้องมีข่าวร้ายให้รับรู้
แต่ขออย่าให้รุนแรงจนบ้านเมืองลุกเป็นไฟ
หรือสายเฉียบบางของความเครียดต้องขาดผึง
จนต้องสติแตกกลายเป็นวิตกจริตกันทั้งเมือง...

ก่อนนี้เรื่องราวร้ายๆเหล่านี้เป็นแค่ “อุบัติเหตุ”
นานทีมีให้ได้ยินน้อยครั้งต้องพบต้องเห็น
แต่เดี๋ยวนี้กลายเป็นเหตุการณ์ประจำวัน
วันไหนไม่เกิดกลายเป็นเรื่องผิดปกติ
หน้าหนังสือพิมพ์รายวันจืดชืด
ข่าวสารโทรทัศน์เงียบหงอยไร้เรื่องราวให้ตื่นเต้น
ปรอดความเครียดชีวิตคนไทยจึงมีแต่สูงขึ้น
ต้องพึ่งยาพึ่งหมอพึ่งสิ่งศักดิสิทธิ์
ความขัดแย้งเล็กน้อยกลายเป็นเรื่องใหญ่โต
การขัดใจทีเล่นทีจริงกลายเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
การกระทบกระทั่งแทบไม่ตั้งใจกลายเป็นแค้นต้องชำระ
จนต้องถอนใจพร้อมรำพึงรำพัน...นี่หรือชีวิต
แล้วก็ปล่อยเลยตามเลยไปตามกระแสเหตุการณ์รายวัน
อย่างช่วยไม่ได้ไร้ซึ่งอำนาจใดทั้งสิ้น...

ทว่าในความเป็นจริงแล้ว
ทุกอย่างอยู่ในมือของแต่ละคนที่จะกำหนด
แม้จะไม่สามารถควบคุมความเลวร้ายที่เกิดขึ้นรอบข้างได้
แต่คนยังมีอำนาจกำหนดชะตาชีวิตตนได้
แม้ทุกอย่างรอบข้างทำให้เศร้าชวนให้หมดหวัง
แต่คนยังยืนหยัดยืนกรานหนักแน่นอยู่ได้
พร้อมยืนยัน “ชีวิตฉันคือชีวิตฉัน”
“แก่นแท้ชีวิต” อยู่ในมืออยู่ในอำนาจฉันจะกำหนด
ตัวแปรภายนอกที่คนอื่นก่อธรรมชาติบันดาล
จะส่งผลกระทบมากน้อยแค่ไหน
ขึ้นกับว่าฉันจะเล่นด้วยหรือไม่แค่ไหน
ยิ่งไปกว่านั้น
ในแก่นแท้ชีวิตฉันพบ “พระผู้ประทานชีวิตให้”
ผู้ทรงให้ทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ชีวิตฉันเป็นสุข
“ทรงส่งแสงเงินแสงทองมาให้ทุกเช้าวันใหม่
ทรงโปรดให้ดอกไม้หลากสีสันมาให้ทุกฤดูใบไม้ผลิ
กระนั้นไม่ทรงสัญญาว่าแต่ละวันจะไร้ซึ่งความเจ็บปวด
ไม่สัญญาว่าจะมีแต่เสียงหัวเราะไร้ซึ่งความเศร้า
ไม่สัญญาว่าจะมีแสงอาทิตย์เจิดจ้าไร้ซึ่งสายฝน
แต่ทรงสัญญาว่าจะประทานความเข้มแข็งให้แต่ละวัน
สัญญาว่าจะปลอบประโลมใจสำหรับน้ำตาแต่ละหยด
สัญญาว่าจะมีแสงส่องเส้นทางชีวิตให้วันแล้ววันเล่า
ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น
พระองค์จะทรงนำเราท่านให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี...”
ดังที่ใครบางคนได้เขียนไว้ให้คิด
ชวนให้มองถึงแก่นมองให้กว้างมองให้ไกล
โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เป็นอยู่นี้ •