ตั้งแต่เช้าตรู่จรดค่ำวันวาเลนไทน์คึกคักกันทั่ว
...บางรักบางพลัดใต้น้ำหน้าผาบนเครื่องบิน...
คนมีความรักพากันไปประกาศความรักที่มีต่อกัน
อยากให้มีคนร่วมรับรู้รับเห็นเป็นพยานเป็นกำลังใจ
ถึงจะรักกันมานานแต่ก็อยากใช้วันแห่งความรักเป็นฤกษ์
ตอกย้ำความมุ่งมั่นตั้งใจจริงจะรักกันตลอดไปชั่วฟ้าดินสลาย
อยากให้ความรักสูงส่งยิ่งขึ้นก็พากันทะยานขึ้นฟ้า
อยากให้ความรักลึกซึ้งดูดด่ำก็พากันดำดิ่งลงท้องทะเล
อยากให้ความรักตื่นเต้นไม่หยุดหย่อนก็โรยตัวค้างหน้าผาชัน
อะไรอย่างไหนก็ได้เพื่อให้ความรักยืนยงหนักแน่นมั่นคง...

แม้วันแห่งความรักผ่านพ้นไปกับดอกไม้สิ่งของแทนใจ
ทว่าความรักน่าจะยังคงอยู่เพิ่มพูนพัฒนาวันแล้ววันเล่า
อันที่จริงแล้วทุกวันเป็นวันแห่งความรักในทุกแง่ทุกมุม
แต่ละวันแต่ละเวลาคือรักที่เป็นตัวตนเป็นรูปธรรมเป็นธรรมชาติ
ทุกลมหายใจเข้าออกคือพลังแห่งความรักที่ให้ชีวิต
ทุกการเต้นของหัวใจคือจังหวะแห่งรักที่ขับเคลื่อนสรรพสิ่ง
คำพูดรอยยิ้มท่าทีสัมผัสคือการย้ำบอกอย่างต่อเนื่อง...รักนะ
หากจะมองว่า “ความรัก” เป็นธรรมชาติแห่งมนุษย์ก็ใช่
แต่ละชีวิตเกิดจากความรักของพ่อแม่ที่เต็มอิ่มสุกงอม
เหมือนดอกผลพืชไม้เปี่ยมล้นจนลำต้นไม่คิดเก็บไว้เอง
แต่ละชีวิตมีความรักเป็นแรงบันดาลใจเป็นแรงขับเคลื่อน
รักตนเองรักคนรอบข้างรักคนพิเศษรักดีรักพระรักธรรม
กระนั้นก็ดี “การรักเป็น” ไม่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ
บางคนยังสับสนแค่ชอบใครสักคนก็เหมาว่ารักแล้ว
ทั้งที่เส้นทางจากความชอบไปถึงความรักนั้นยาวไกล
อีกทั้งแต่ละองค์ประกอบแห่งรักยังต้องสร้างต้องมีให้เกินพอ
เพราะชอบได้ทีละหลายคนแต่รักต้องทีละคน...หนึ่งเดียวคนนี้
จะรักได้จึงต้องเรียนรู้ต้องฝึกปฏิบัติต้องหนักแน่นต้องพากเพียร
ต้องรู้ดีทั้งทฤษฎีต้องช่ำชองทั้งการฝึกฝนจนชำนาญ
เฉกเช่นการเป็นนักดนตรีเป็นหมอเป็นวิศวกรเป็นศิลปิน
ดังที่นักจิตวิทยาเอนริคโฟรมยืนยันว่ารักเป็นศิลปะ...

ในวัฒนธรรมแห่งยุคธุรกิจการพานิชการตลาดการซื้อการขาย
ผู้คนมีความสุขกับการจับจ่ายใช้สอยเข้าออกห้างสรรพสินค้า
ตื่นเต้นเพลิดเพลินกับการเดินดูสินค้าตัวใหม่รายเรียงให้ลานตา
หาซื้อแต่ละอย่างที่โดนใจตามฐานะการเงินอนุโลมให้
หนักเข้าก็มองคนปฏิบัติกับคนทำนองเดียวกัน
ผู้ชายมองผู้หญิงน่าดึงดูดใจผู้หญิงจับตาผู้ชายมีเสน่ห์
ชายมีเสน่ห์เพราะประสบความสำเร็จมีอำนาจร่ำรวย
หญิงน่าดึงดูดใจเพราะมีรูปร่างหน้าตาเซ็กซี่เสื้อผ้ามีระดับ
แต่ละอย่างขึ้นกับกระแสนิยมทางกายทางทัศนคติ
เหมือนสินค้าชี้นำจากการตลาดการโฆษณาการประชาสัมพันธ์
ความชอบความรักจึงมักขึ้นกับความเป็นไปได้แห่งการแลกเปลี่ยน
นำไปสู่การต่อรองเพื่อให้แต่ละฝ่ายได้ตามต้องการตามกระแสนิยม
สองคนรักกันเพราะสมหวังกับสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างมองหาคาดหวัง
ความรักกลายเป็นความเหมาะสมแห่งผลประโยชน์ร่วมกัน
ความรักเข้มข้นยาวนานจึงขึ้นอยู่กับผลจากการแลกเปลี่ยนการต่อรอง
เพราะต่างฝ่ายต่างเน้น “วัตถุแห่งรัก” มากกว่า “การรัก”
แล้วก็ลงเอยสรุปว่า “รัก” ง่ายแต่หา “คนจะรัก” ยาก...

ตราบใดที่ยังเข้าไม่ถึงแก่นแห่งความรักและพลังแห่งรัก
และปล่อยให้ความรักแท้ความรักบริสุทธิ์ชี้นำสรรค์สร้าง
แม้เปลี่ยนชื่อทุกเขตเป็น “บางรัก” ไม่เร็วก็ช้าจะเป็น “บางจาก”