ดินฟ้าอากาศอุณหภูมิร้อนขึ้นทุกวัน
ขนาดยังไม่เข้าหน้าร้อนก็ยังร้อนได้ขนาดนี้
ยิ่งมีอุณหภูมิการบ้านการเมืองรุ่มร้อนแทรกเสริม
คนไทยเลยต้องร้อนกายร้อนใจไปตามๆกัน
ครั้นร้อนกายก็ยังพออาบน้ำพึ่งเครื่องดื่มแช่เย็นให้ทุเลาได้
แถมธรรมชาติเป็นใจให้ช่วงเช้าอากาศเย็นช่วงค่ำดินฟ้าสดชื่น
ชีวิตความเป็นอยู่แต่ละวันจึงไม่ถึงขนาดเหลือทน
ไม่มีเครื่องปรับอากาศที่บ้านก็ยังพอไปผึ่งแอร์ในห้าง
เดินดูข้าวดูของให้เมื่อยจนง่วงแล้วกลับบ้านนอน
มีพัดลมคู่ทุกข์คู่ยากช่วยเป่าให้อากาศเคลื่อนไหว
ถึงจะเป็นลมร้อนสลับที่ไปมาในห้องก็ยังดี
ในแง่จิตวิทยาก็ยังให้รู้สึกในจินตนาการว่าเย็น
แต่ร้อนใจนี่สิปัญหาใหญ่
เพราะนอกจากจะไปเพิ่มอุณหภูมิกายแล้ว
ยังมีผลข้างเคียงร้ายๆอีกนับไม่ถ้วน
ถึงจะนั่งจะนอนในห้องแอร์เย็นฉ่ำจนกระจกฝ้าก็เถอะ
ก็ยังให้รู้สึกร้อนรุ่นอึดอัดยากจะบรรยาย
หนักเข้าถึงขนาดไม่อยากกินอาหารไม่ย่อยถ่ายไม่คล่อง
กระทั่งเครียดหนักจนมะเร็งถามหา...

ในความเป็นจริงแล้ว
หากมานั่งนึกนั่งพิจารณาที่มาความร้อนใจด้วยใจเป็นกลาง
ค่อยๆไล่ไปทีละเปราะสองเปราะ
ย้อนความทรงจำกลับไปทีละอย่างด้วยใจละเอียด
ก็จะพบที่มาที่ไปของความเครียดแต่ละอย่าง
ส่วนใหญ่แล้วเป็นเรื่องคนอื่นทั้งนั้น
ทั้งคนใกล้ตัวรอบข้างไม่กี่คน
ที่ดำเนินชีวิตร่วมชายคากินร่วมวงกับข้าว
แล้วต้องกระทบกระทั่งทางความรู้สึกทางความคิดเห็น
ทั้งคนไกลตัวไม่รู้จักมักจี่เป็นการส่วนตัวค่อนข้างมาก
เพียงแต่รับรู้เรื่องราวทางข่าวสารข้อมูล
แรกๆก็แค่ติดตามด้วยความมักรู้มักเห็น
พอเล่นข่าวกันต่อเนื่องยาวนานเข้า
พร้อมกับการเติมสีสันใส่ไข่ของนักข่าวตามถนัด
จากการรับรู้ข่าวสารกลายเป็นหมกมุ่นกัดไม่ปล่อย
แล้วเริ่มเทใจเทความรู้สึกคอยลุ้นคอยกำกับอยู่เงียบๆ
หนักเข้าเริ่มตัดสินฟันธงตามข้อมูลที่รับมาด้านเดียว
ลงเอยด้วยการถือข้างประสาคนเชียร์มวยรอง
เน้นความสงสารเป็นหลักจนมองข้างความเป็นกลาง
เน้นความเห็นอกเห็นใจมากกว่าความเป็นธรรม
เน้นคนทำผิดมากกว่าความไม่ถูกต้องของการกระทำ
ที่สุดก็นับญาติโดยไม่ต้องคำนึงสายพันธุ์
ถือว่าเรื่องเขาเป็นเรื่องเราทุกข์เขาเป็นทุกข์เราไปโดยปริยาย
บ้างพอมีเงินเข้ามาเชื่อมมาโยงแทนสายเลือด
ก็พร้อมจะทำให้ได้ทุกอย่างไม่รู้สึกเหน็ดรู้เหนื่อย
แค่เสียงนกหวีดก็ถือเป็นบัญชาสวรรค์แล้ว
ในขณะที่คนส่วนมากเทใจให้โดยต้องมีเงินเป็นตัวแปร
กลายเป็นกระแสให้แตกแยกเป็นฝักเป็นฝ่าย
ถือฝ่ายตรงข้ามเป็นศัตรูทั้งที่ไม่เคยมีเรื่องมีราวกัน
จนต้องห้ำหั่นทางความคิดทางวาจายังไม่พอ
ถึงขนาดลามไปที่วัตถุสิ่งสร้างสถาบัน
กระทั่งความเป็นความตายของประเทศชาติในที่สุด

ในสถานการณ์ที่อุณหภูมิการบ้านการเมืองร้อนระอุขึ้นทุกวัน
การมีสติเป็นทางออกหนึ่งเดียวสำหรับปัญหาทุกอย่าง
เพราะจะเป็นการดึงตัวตนกลับมาสู่ตน...แต่ละตน
หลังจากที่ข่าวสารความรู้สึกอารมณ์พาเตลิดเปิดเปิงไปไกล
จนแทบไม่รู้ตัวตนจำตนเองไม่ได้... •