บ้านเมืองเรานี่แปลกชอบทำอะไรแปลกๆ
กระทั่งแปลกเป็นเรื่องปกติและเรื่องปกติเป็นเรื่องแปลก
แต่งกายแต่งหน้าทำผมไม่เหมือนชาวบ้านชาวเมือง
ก่อนนี้พบเห็นถือเป็นเรื่องตลกหนักเข้าจัดเป็นเรื่องเพี้ยน
แต่เดี๋ยวนี้ถือเป็นเรื่องธรรมดาออกจะเท่อีกต่างหาก
แถมมองคนแต่งตัวเรียบร้อยเชยตกเทรนด์หลุดโลก
ก่อนนี้ดูแลหน้าตาเกลี้ยงเกลาไม่ให้มีสิวมีกระ
แค่พ้นวัยสิวพร้อมร่องรอยตะปุ่มตะป่ำของหัวสิวเก่า
ก็ให้รู้สึกเป็นปมด้อยต้องพอกแป้งกลบเกลื่อนร่องรอย
แต่เดี๋ยวนี่สักลายเจาะผิวห้อยห่วงเสียบสิ่งแปลกปลอมสารพัด
ถือว่าสุดยอดใจถึงรู้จักสร้างสรรค์กล้าแตกต่าง
ก่อนนี้ใครใส่เสื้อผ้าขาดกางเกงเก่าสีจางไปนิดถูกมองว่าจน
แต่เดี๋ยวนี้เสื้อผ้าต้องเก่ากางเกงต้องสีตกหัวเข่าปริขาดถือว่ารวย
ก่อนนี้เด็ก ๆ ใส่เสื้อผ้าสั้นดูน่ารักน่าชังเข้ากับวัยใส
แต่เดี๋ยวนี้ผู้ใหญ่ย้อนวัยกลับมานุ่งสั้นยิ่งกว่าอีกเหมือนตั้งใจ
พร้อมถือเป็นแฟชั่นยืนกรานเสรีภาพแห่งการแสดงออก...

แปลกไม่พอยังลามไปถึงการพูดการจาการกระทำ
ย้ำพูดย้ำประกาศความสามัคคีปรองดองในชาติ
แต่ก็ทะเลาะป้ายร้ายป้ายสีสาดโคลนป้ายเลนกันทุกวัน
ไปไหนมาไหนอยากให้คนทักคนเรียกท่านผู้ทรงเกียรติ
แต่พอเข้าสภาพูดจาเปลี่ยนคนเป็นอย่างอื่นจนต้องอุดหู
ชวนเชิญให้รักชาติบ้านเมืองบำรุงรักษาไว้ให้รุ่นลูกรุ่นหลาน
ทว่าเอาแต่ผูกขาดรักชาติอยู่คนเดียวฝ่ายเดียวพวกเดียวสีเดียว
โน้มน้าวให้ร่วมชะตากรรมเผชิญหน้าภัยพิบัติธรรมชาติ
แต่ “บ้านข้าน้ำห้ามเข้า” “ที่ดินฉันน้ำห้ามผ่าน” “ถนนนี้น้ำห้ามขัง”
พอหายนะทีคนทั้งชาติร่วมจิตร่วมใจบริจาคให้ความช่วยเหลือ
บางคนกลับเก็บไว้เองอีกบางคนใส่ชื่อเอาหน้าเป็นผู้บริจาค
พอถึงวันแห่งความรักแต่ละปีแทนที่จะพูดถึงความรัก
พูดถึงความงดงามความบริสุทธิ์ความยิ่งใหญ่แห่งรัก
กลับเน้นแต่เรื่องเพศสัมพันธ์สถานที่ช่วงเวลาช่วงวัย
แฉตัวเลขแจงข้อมูลสำรวจกันก่อนเป็นอาทิตย์
จนไม่รู้ว่าเน้นอะไรกันแน่...เพศสัมพันธ์หรือความรัก
ทั้งที่ความรักยิ่งใหญ่กว้างใหญ่กว่าเพศสัมพันธ์เป็นไหน ๆ
พ่อแม่รักลูกลูกรักพ่อแม่พี่รักน้องน้องรักพี่เพื่อนรักเพื่อน
แต่นี่เอาแค่เพศชายกับเพศหญิงว่าที่แฟนกับว่าที่แฟน
แล้วก็เหมาเอาว่ารักคือเพศสัมพันธ์รักจริงต้องยอมรักแท้ต้องให้
ลงเอยวันแห่งความรักเป็นวันเสียตัวเป็นวันมีเพศสัมพันธ์
กลายเป็นว่าวันแห่งความรักเอาแต่พูดถึงความเกลียด
กลายเป็นความแปลกอีกอย่างหนึ่งในสังคมทุกวันนี้
จะว่าไปแล้วโดยธรรมชาติรักมุ่งความดีของบุคคลเป็นหลัก
ทุกสิ่งที่ดีทุกสิ่งที่งดงามทุกสิ่งที่เต็มเปี่ยมทุกสิ่งที่ถาวร
หากคิดว่ารักแล้วต้องทำลายสิ่งใดสิ่งหนึ่งของคนรักในคนรัก
ถือได้ว่าเป็นความเกลียดที่แอบแฝงในความเห็นแก่ตัว
หากคิดว่ารักแล้วเน้นเอาแค่แง่ใดแง่หนึ่งไม่สนใจองค์รวม
ถือว่าเป็นความเกลียดที่แอบแฝงในความมักมากความใคร่ตัณหา
หากคิดว่ารักแล้วเอาแต่สนุกไม่สนใจความรับผิดชอบ
ถือว่าเป็นความเกลียดที่แอบแฝงในผลประโยชน์ที่ได้เท่านั้น
จึงไม่แปลกที่วันแห่งความรักลงเอยเป็นวันแห่งความเกลียด

ก็บ้านเราชอบทำอะไรแปลก ๆ ...อยู่แล้วนี่ •