ทุกคนที่อยู่หน้าเหมืองและอยู่หน้าจอโทรทัศน์
ต่างลุ้นอย่างใจจดใจจ่อเมื่อหัวของแคปซูลฟินิกซ์โผล่ขึ้นจากท่อ
หนึ่งในสามสิบสามชีวิตคนงานเหมืองแร่ขึ้นมาสู่ผิวโลกเป็นคนแรก
หลังจากที่ต้องถูกตัดขาดลึกลงไปในเหมืองกว่าหกร้อยเมตร
ติดอยู่หกสิบเก้าวันในความมืดในเนื้อที่คับแคบอาหารน้ำจำกัด
สิบเจ็ดวันแรกทุกคนทำใจได้แต่ปลอบโยนให้กำลังใจกันเผชิญหน้าความตาย
กระทั่งภายนอกเริ่มติดต่อลงไปการสื่อสารก็เริ่มขึ้นพร้อมกับความหวังริบหรี่
ตามด้วยมาตรการกู้ชีพดำเนินไปทั้งวันทั้งคืนอย่างรีบเร่ง
เวลาแต่ละนาทีช่างมีค่าเมื่อเกี่ยวเนื่องกับความเป็นความตายมนุษย์
กระทั่งบรรลุเป้าหมายเมื่อคนงานเหมืองแร่คนแรกกลับขึ้นมา
สัมผัสอากาศสดชื่นผวาเข้าสู่อ้อมกอดผู้คนเริงร่ายินดีเป็นสุข
แล้วนั้นคนงานเหมืองที่เหลือถูกลำเลียงขึ้นมาทีละคน
แต่ละครั้งเสียงร้องตะโกนเสียงปรบมือเสียงแตรรถเสียงระฆังดังสนั่นกึกก้อง
บอกให้รู้ว่าแต่ละชีวิตคนช่างล้ำค่าเหลือจะบรรยาย
นักสื่อข่าวจากทั่วโลกกว่าพันชีวิตเกาะติดสถานการณ์รายงานต่อเนื่อง
ยกย่องความมานะพากเพียรของทุกคนมีส่วนช่วยชีวิตแต่ละชีวิตให้รอดขึ้นมา
ชื่นชมสรรเสริญเทคโนโลยีอันชาญฉลาดรวมทั้งเครื่องมืออุปกรณ์แต่ละอย่าง
กระทั่งสามารถพลิกความสิ้นหวังให้เป็นความหวังเป็นความจริงได้ในที่สุด...

ทว่าใครก็ตามที่ติดเหตุการณ์นี้มาตั้งแต่แรกย่อมรู้ดีว่า
นอกเหนือความพยายามของผู้ชำนาญการแขนงต่างๆในการช่วยชีวิตครั้งนี้
ยังมีอีกหลายบุคคลที่ส่งพลังใจให้คนงานเหมืองก่อนที่ติดต่อกันได้ด้วยซ้ำ
พระสันตะปาปาทรงขอร้องให้ทุกคนร่วมกันสวดภาวนาให้
พร้อมกันนั้นก็ทรงส่งสายประคำไปให้แต่ละครอบครัวเพื่อผนึกพลังสวด
และทันทีที่สามารถส่งอาหารสิ่งของเครื่องใช้ลงไปได้
แต่ละครอบครัวก็ฝากสายประคำนี้ลงไปให้แต่ละคนถึงในเหมือง
เช่นนี้ในขณะที่วิศวกรผู้ชำนาญการค้นคิดหาทางช่วยสุดความสามารถ
พลังภาวนาลงไปถึงคนงานเหมืองปลุกความเชื่อให้ความหวังก่อนแล้ว
ความหวังที่มาจากความมั่นใจว่าพวกเขาไม่อยู่ตามลำพัง
เทคโนโลยีเชี่ยวชาญแค่ไหนก็ให้ได้แค่สำเร็จก็รอดล้มเหลวก็ตาย
แต่พลังภาวนาให้ได้มากกว่านั้นเป็นไหนๆ
ช่วยสำเร็จก็ชื่นชมยินดีในคุณค่าชีวิตสำนึกในพระเมตตา
ช่วยไม่สำเร็จก็ยังเห็นคุณค่าชีวิตที่ไม่จบสิ้นเพราะความตายเชื่อมั่นพระเมตตา
จากชีวิตในสังขารอนิจจังไปสู่ชีวิตที่เต็มเปี่ยมสมบูรณ์เสมอไป...

ในขณะที่อุปกรณ์เครื่องจักรถูกลำเลียงเข้าในพื้นที่กู้ชีวิต
คนเป็นพันทั้งญาติมิตรทั้งคนรู้เรื่องราวพากันมาปักหลักอยู่รอบนอก
กระทั่งกลายเป็นหมู่บ้านน้อยๆที่ตั้งอยู่บนฐานแห่งคำภาวนา ความหวัง ความเชื่อ
แต่ละอาทิตย์มีพิธีมิสซาทุกคนเข้าร่วมเป็นจิตหนึ่งใจเดียวกัน
แต่ละวันมีผู้คนไปมาแวะเวียนให้กำลังใจญาติคนงานเหมืองแร่
ร่วมสวดร่วมรับรู้ความรู้สึกร่วมชะตากรรมเหมือนคนในครอบครัว
พลังจิตพลังใจถูกส่งลงไปในเหมืองไม่ขาดสายให้รู้สึกอบอุ่นในความเชื่อ
ทั้งแต่ละคนที่รอดขึ้นมาทั้งสื่อต่างๆต่างอดไม่ได้ที่จะยืนยัน
“ที่จริงแล้วในเหมืองมีพวกเรา 34 คน
เพราะพระเจ้าไม่ทรงปล่อยเราให้อยู่ตามลำพังในที่นั้น” (Time.com)
เป็นคำพูดเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งด้วยเทววิทยา
“เขากอดและจูบทุกคน... แล้วพูดถึงความทุกข์ทรมานที่ประสบ
พร้อมกับยืนยันว่า ‘ผมพบพระ พบปีศาจ แต่พระเจ้าชนะ’” (WNBC)
“ทุกอย่างจบลงเหมือนพระพรพระเจ้า” (Fox News Channel)
“ศาสนามีบทบาทสำคัญมากในความหวังที่หลุดพ้นจากที่นั่น” (Fox News Business)
“พวกเขาได้รับการสัมผัสจากพระเจ้า” (Fox News Business)
“เป็นความเชื่อในพระเจ้า ความเชื่อในศาสนาและความงดงามของประเทศ
ที่ค้ำจุนพวกเขาตลอด จนกระทั่งพวกเขากลับขึ้นมา” (CNN)
“เขากอดภรรยาแล้วคุกเข่าลงบนพื้นและสวด” (New York Times)
แต่ละคำพูดแต่ละรายงานยืนยันที่มาของความสำเร็จครั้งนี้...อย่างชัดเจน •