home   [ กลับไป บทที่ 21 ] [ กลับหน้ารวม ]

 

22
ความจริง
จะทำให้ท่านเป็นอิสระ

       เมื่อใกล้ฉลองเทศกาลอยู่เพิง ซึ่งเป็นหนึ่งในสามการฉลองที่สำคัญที่สุดของชาวยิว ซึ่งตกอยู่ในช่วงสมโภชปัสกาและฉลองการเก็บเกี่ยว
       ในช่วงเวลานั้น ประชาชนพากันหากิ่งไม้เขียวมาทำเป็นเพิงตามลานสาธารณะต่างๆ เป็นการฉลองแปดวัน มีการทานอาหาร ตั้งขบวนและแห่ไปยังพระวิหาร พร้อมกับร้องเพลงด้วยความยินดีเริงร่า
      ในปฏิทินชาวยิว มีฉลองอื่นๆอีกหลายอย่าง เช่นว่า ฉลองการชดเชย ฉลองการเจิมพระวิหารเป็นต้น
       วันธรรมดาระหว่างสัปดาห์ มีการจัดไปตามลำดับตัวเลขที่เพิ่มขึ้น ยกเว้นวันสับบาโต ซึ่งถือเป็นวันหยุดพักผ่อน  ซึ่งเริ่มตั้งแต่เย็นวันศุกร์ มีการถือกฎหยุมหยิมหลายอย่างด้วยความเคร่งครัด ซึ่งพระเยซูเจ้าไม่ทรงเห็นชอบด้วย พระองค์ตรัสยืนยันว่า “วันสับบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์เพื่อวันสับบาโต”
       เพื่อระบุเวลาระหว่างวัน มีการกำหนดเวลาหลัก ๆ อยู่สี่ตอน นั่นคือ ตอนที่หนึ่ง (เวลา 06.00 น.) ตอนที่สาม (เวลา 09.00 น.) และตอนที่เก้า (เวลา 13.00 น.) ส่วนเวลากลางคืนแบ่งเป็นการตื่นเฝ้าสี่ตอน แต่ละตอนมีสามชั่วโมง  การตื่นเฝ้าหมายถึงเวลาของคนเฝ้ายามกะกลางคืน
       พระเยซูเจ้าตรัสหลายครั้งว่า “ยังไม่ถึงเวลาของเรา” หรือ “เวลาของเรายังมาไม่ถึง”  คำว่า “เวลาของเรา” สำหรับพระองค์หมายถึงเวลาแห่งความตายของพระองค์เพื่อช่วยโลกให้พ้นจากบาปและเวลาแห่งสิริมงคลและการกลับไปหาพระบิดาเจ้าผู้ทรงส่งพระองค์มาทำตามแผนการของพระองค์การที่พระองค์ทรงยืนยันว่าพระบิดาทรงส่งพระองค์มาในโลก ทำให้ชาวยิวบางคนพยายามจะจับกุมพระองค์และประหารชีวิตพระองค์  แต่ความพยายามของพวกเขาไร้ผล เพราะยังไม่ใช่เวลาของพระองค์
       พระองค์ยังต้องกระทำกิจการของพระบิดาเจ้าเพื่อปลดปล่อยมนุษย์ให้พ้นจากความบอดมืดด้านจิตใจและจากการเป็นทางของซาตาน พระทรงทำเช่นนั้นเมื่อทรงยกบาปให้หญิงผิดประเพณี รักษาคนตาบอดแต่กำเนิดในวันสับบาโต อีกทั้งทรงสัญญาว่าจะประทานพระจิตของพระเจ้าให้แก่ทุกคนที่เชื่อในพระองค์ ทรงเป็นนายชุมพาบาลที่ดีที่และพร้อมจะสละชีวิตเพื่อความรอดของลูกแกะ ทรงประทานความจริงเพื่อปลดปล่อยผู้ที่ยังถูกจองจำในความผิดหลงต่างๆ ทั้งด้านจิตวิทยา ด้านสังคม และด้านวัฒนธรรม
      เพราะเหตุนี้ หัวหน้าชาวยิวเริ่มวางแผนจะกำจัดพระเยซูเจ้าและปิดฉากภารกิจของพระองค์ •

 


-TOP-