“ตอนแรกก็สองจิตสองใจ...”
เธอพูดต่อ แววนักบริหารเห็นเด่นชัดขึ้น
“มีงานสำคัญที่บริษัท...รับพนักงานใหม่หลายคน
โดยส่วนตัวเป็นคนพิถีพิถันเลือกพนักงาน
อุตส่าห์เตรียมการมาสิบห้าวัน ละเอียดลออ
แต่ก็แค่ลังเลไม่ได้นาน
เมื่อมาคิดว่าการมาพูดวันนี้สำคัญกว่าไหนๆ
พนักงานมาทำงานกับเรา วันนี้อยู่พรุ่งนี้ไป
พนักงานออก เราหาใหม่ได้เสมอ
แต่พวกท่านที่ฟังอยู่
เป็นพนักงานของพระเจ้า
ทำงานสูงส่งในฐานะตัวกลางพระเจ้าและมนุษย์
ยิ่งใหญ่กว่าพนักงานใด
กว่าจะจบ กว่าจะได้บวช กว่าจะทำงาน
ต้องผ่านการเตรียมมาหลายปี
ผ่านการฝึกฝนเลือกสรรในทุกระดับ
กว่าจะได้แต่ละท่านแต่ละองค์
แล้วไม่ใช่จะทำงานสิบปียี่สิบปี
แต่ทั้งชีวิต ตลอดชีวิตเลยนะ...
งานรับพนักงานรอได้
แต่โอกาสได้มาพูดคุยกับพวกท่านไม่มีให้รอ...
”
น้ำเสียงเธอหนักแน่นแฝงความมุ่งมั่น
พร้อมกับปรายตามายังคุณพ่อแบบรู้ใจ
ก่อนจะพลิกสมุดจดบันทึกเล่มเขื่องวางอยู่ข้างหน้า
“อย่างแรกที่ขออนุญาตแบ่งปัน...”
เธอพูดต่อหลังจากถอดแว่นสายตาคู่บางมาถือในมือ
“ทุกวันนี้มีหนังสือหลากหลายประเภท
วางขายทั้งในร้านทั้งตามแผงหนังสือทั่วมินิมาร์ท
หยิบมาดูหยิบมาอ่านล้วนมากด้วยสาระ
โดยเฉพาะหนังสือธรรมะมีให้เลือกดื่นดาษ
เนื่องจากเป็นคนชอบอ่านชอบรู้ชอบใฝ่หา
อ่านแล้วได้ข้อคิดได้มุมมองที่แตกต่างไป
เออ... เรื่องนี้ศาสนาอื่นสอนอย่างนี้แนวนี้นะ
ทำให้เห็นแง่คิดต่างมุมมองออกไป
ส่วนเรื่องนี้เขาสอนกันอย่างนี้
แต่ของเราสอนอีกอย่างนะ
ช่วยให้รู้จักเปรียบเทียบวิเคราะห์สังเคราะห์
เพื่อเติมเต็มความรอบรู้และจิตใจเรา
เวลาเดียวกันพูดคุยกับฝ่ายโน้นฝ่ายนี้
แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและมุมมองได้อย่างสร้างสรรค์
ต่างกับสมัยก่อนที่รู้แค่ของเราเท่านั้น
นอกนั้นก็ยังมีซีดีให้เลือกเต็มไปหมด
โดยมีชื่อพระนักเทศน์นามกระเดื่องเป็นประกัน
จะไว้ฟังตอนขับรถหรือดูกันที่บ้าน
…”
น้ำเสียงบอกความอัดอั้นแต่คำพูดยังคงพรั่งพรู
เหมือนเสียงสายน้ำไหลผ่านประตูน้ำจากเขื่อนลึก
         

“แต่ก็อดน้อยใจและแปลกใจไม่ได้...”
เธอพูดต่อหลังจากใส่แว่นอ่านบทแค่แวบหนึ่ง
“ทำไมหนังสือธรรมะของเราหาได้ย้ากยาก...ขอเน้น
ทั้งที่พระสงฆ์แต่ละองค์ฝีปากกล้าวาทะแหลมคม
เทศน์แต่ละครั้งสอนแต่ละหน
ฟังแล้วอยากให้คนอื่นได้ฟังด้วยจังเลย
ดีทั้งแง่คิดคมลึกทั้งแง่พระวาจาน่ารำพึงน่าปฏิบัติ
เลยคิดประสานักบริหารมองไกลและมองกว้าง
ทำไมคุณพ่อแต่ละท่านจึงไม่บันทึกคำเทศน์คำสอน
เขียนเป็นหนังสือธรรมะลงแผ่นซีดีเป็นข้อคิด...บ้างหนอ?” •

 

 



-TOP-