อะไรจะอันตรายมากกว่ากัน
       อิสรภาพ หรือเผด็จการ?
       คำพูด หรืออาวุธ?
       ความรัก หรือความเกลียด?
       เพื่อน หรือศัตรู?
       มโนธรรม หรือตัวบทกฎหมาย?

       อิสรภาพอันตรายมากกว่าเผด็จการ

       เพราะมนุษย์เราถูกสร้างมาเพื่ออิสรภาพ ฉะนั้นแม้แต่จากกองขี้เถ้าของความเป็นทาส สะเก็ดไฟสะเก็ดสุดท้ายอาจจะลุกฮือขึ้นเผาผลาญเผด็จการได้ทุกเมื่อ ผู้เผด็จการที่หวังจะชนะจะต้องบีบคั้นอิสรภาพในตัวมนุษย์ให้หมดสิ้นไป ทว่าไม่มีทางจะทำได้ เปรียบดังพยายามจะดับดวงอาทิตย์ ผู้เผด็จการเป็นผู้ปราชัยตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว เพราะคนเขายอมทน ยอมทำตามทุกอย่าง แต่ไม่มีใครรัก มนุษย์เรารักอิสรภาพ คนจนที่เป็นอิสระคนหนึ่งยังอันตรายมากกว่าทาสที่ทรงพลังพันคนเสียอีก

       คำพูดอันตรายมากกว่าอาวุธ

       เพราะว่าอาวุธได้แต่เพียงเข่นฆ่าร่างกายของเธอ แต่คำพูดนี่ซิ สามารถให้เธอเปลี่ยนชีวิตทั้งครบได้ อาวุธอาจจะเอาชนะเธอ แต่ว่าคำพูดเท่านั้นที่สามารถทำให้เธอคล้อยตามความคิดเห็นได้ อาวุธทำให้เธอตายก็จริง แต่คำพูดนี่สิทำให้เธอกลับคืนชีพได้

       ความรักอันตรายมากกว่าความเกลียด

       เพราะความเกลียดชังเป็นดังพลาสติกที่เยือกเย็น และไม่สามารถจะก่อให้เกิดชีวิตขึ้นมาได้แม้แต่น้อย ทว่าความรักคือชีวิตและอาจจะลุกร้อนเป็นไฟ ความเกลียดสามารถทำร้ายเธอได้ แต่ความรักบีบบังคับให้เธอทำแต่ความดี เธออาจจะมีความเกลียดก็ได้หรือไม่มีก็ได้ แต่เธอไม่อาจจะอยู่โดยปราศจากความรักได้

         เพื่อนอันตรายมากกว่าศัตรู

       เพราะเธออาจจะป้องกันอันตรายจากศัตรูได้ง่าย เช่น เธออาจจะปิดประตูลงกลอนใส่กุญแจเพื่อป้องกันเธอเองจากศัตรู แต่เธอไม่อาจจะป้องกันเธอเองจากเพื่อน สำหรับเพื่อนแล้วไม่มีการลงกลอนใส่กุญแจในชีวิตของเธอ เธออาจจะรักศัตรูก็ได้ แต่สำหรับเพื่อนแล้ว เธอต้องยอมให้เธอเองถูกรักจากเขา และนี่แหละเป็นสิ่งที่ยากและเสี่ยงเอาการ เธออาจจะให้สิ่งที่เธอมีแก่ศัตรู แต่สำหรับเพื่อนแล้ว เธอต้องให้แม้แต่สิ่งที่เธอไม่มีด้วยซ้ำ ถ้าศัตรูเขาจะลืมเธอ เธอก็ไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร แต่ถ้าเพื่อนลืมเธอ เธอจะนอนไม่หลับกระสับกระส่ายไปนาน

       มโนธรรมอันตรายมากกว่าตัวบทกฎหมาย

       เพราะเธออาจจะทำเฉยชินชาให้กับกฎหมายต่างๆ ได้ แต่กับมโนธรรมของเธอ เธอไม่มีวันจะทำได้ กฎข้อบังคับต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลงได้ ทว่ามโนธรรมนั้นคงถาวรชั่วนิรันดร์ เกี่ยวกับกฎต่างๆ เธออาจจะถกเถียงหรือหาทางหลีกเลี่ยงได้ แต่กับมโนธรรมนั้นเธอทำเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด
       เรามักจะตัดสินใจเอาง่ายๆ ว่า สิ่งที่เป็นอันตรายคือสิ่งที่นำความเสียหายมาสู่เรา แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ มนุษย์เราเกรงกลัวความดีมากกว่าความชั่ว เพราะความดีเป็นสิ่งมีอันตรายมากกว่าความชั่ว ความชั่วนั้นเธออาจจะสลัดทิ้งแล้วก็มีชีวิตอยู่ได้อย่างสงบ แต่เมื่อไรเธอสลัดทิ้งความดี เมื่อนั้นแหละเธอจะประกาศลงโทษตัวเธอเอง เพราะเธอจะอยู่ไม่เป็นสุขพะว้าพะวง ความจริงที่ว่าเรามนุษย์ไม่พยายามป้องกันตนเองจากความดีอย่างที่เราทำกับความชั่ว นั่นเป็นเครื่องหมายยืนยันว่าความดีเป็นของคู่กันไปกับธรรมชาติมนุษย์ •

 

 



-TOP-