อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

กับเด็กกวนเมือง




       ในปี  1855  นั้นเอง  คุณพ่อบอสโกได้ไปเทศน์เข้าเงียบที่โรงเรียนดัดสันดานแห่งเยเนราลา  ในกรุงตุริน  และในเช้าแห่งวันที่เด็กๆ รับศีลมหาสนิทพร้อมกันหมดทุกคนนั้น  คุณพ่อบอสโกได้ขออนุญาตจาก  ฯพณฯ รัฐมนตรี  รัตตัสซี  เพื่อนำเด็กเหล่านี้ซึ่งมีจำนวนประมาณ  350  คน  ออกไปเที่ยวที่ตำบลสตูปีนียี  อันอยู่ห่างจากกรุงตุรินประมาณ 6 กิโลเมตร

       วันนั้นทั้งวัน  เด็กกวนเมืองเหล่านี้จึงได้สนุกสนานกันอย่างเต็มที่ในบรรยากาศอันสดชื่นพร้อมกับคุณพ่อบอสโก  ตกเย็นท่านก็พาเด็กๆ เหล่านี้กลับมา  ปรากฏว่า  เมื่อพนักงานเรียกชื่อไม่มีใครขาดเลยแม้แต่คนเดียว

       บรรดาเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลโรงเรียนดัดสันดานนี้  รวมทั้งท่านรัฐมนตรีเอง  ต่างพากันพิศวงงงงวยไปตามๆ กัน  จนถึงกับได้เรียกคุณพ่อบอสโกให้เข้าไปหา  เพราะคิดไม่ตกว่า  เหตุใดพระสงฆ์สามัญคนเดียวเท่านั้นจึงสามารถควบคุมดูแลเด็กกวนเมืองตั้ง 350  คนให้อยู่ในระเบียบเรียบร้อยได้โดยไม่มีตำรวจควบคุมเลยด้วยซ้ำ

        คุณพ่อบอสโกจึงรีบฉวยโอกาสนี้เพื่ออธิบายให้คนเหล่านั้นทราบถึงผลประโยชน์อันได้มาจากระบบการอบรมของท่าน  ซึ่งพวกเขาก็ได้รู้แจ้งเห็นจริง   จนถึงกับไม่กี่วันหลังจากนั้นคุณพ่อบอสโกได้รับการขอร้องให้ไปเป็นอธิการของโรงเรียนดัดสันดานแห่งนั้น  แต่ท่านได้ปฏิเสธด้วยการตอบว่า

       "ขอโทษเถอะครับ  ผมรับไม่ได้  เพราะถ้าผมใช้ระบบการอบรมของผมละก็  เด็กพวกนี้ทีหลังจะอยากกลับเป็นพระสงฆ์และนักบวชหมด  ซึ่งพวกคุณคงไม่พอใจเป็นแน่"

       ทุกคนต่างหัวเราะ  ชอบใจในคำตอบอันซื่อๆ และตรงไปตรงมาของคุณพ่อบอสโกในครั้งนี้

 

 

 

 



-TOP-