อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

ให้ยืมเสียงไปใช้



       

  

 

 

 

 

 

       ในระยะปลายชีวิต  คุณพ่อบอสโกได้ไปบอกบุญที่ประเทศฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง  และในโอกาสนี้ อธิการของโรงเรียนแห่งหนึ่งได้จัดให้มีการรื่นเริงเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณพ่อบอสโก  โดยได้เชิญผู้อุปการะโรงเรียน  และแขกเหรื่อ  รวมทั้งผู้มีเกียรติมากมายของเมืองนั้นให้มาร่วมในการรื่นเริงนี้ด้วย
 
      แต่เมื่อถึงตอนที่จะต้องแสดง  ปรากฏว่า ตัวเอกของเรื่องคนหนึ่งเกิดหมดเสียงขึ้นมาโดยไม่คาดฝัน  คราวนี้จะหาคนแทนหรือมันก็เป็นการเหลือวิสัย  จะล้มเลิกการแสดงและบอกให้แขกเหรื่อทุกคนกลับไปหรือ  มันก็ไม่ควร  คุณพ่ออธิการของโรงเรียนนั้นไม่รู้จะทำอย่างไร  จึงไปหาคุณพ่อบอสโกแจ้งเรื่องให้ท่านทราบทุกอย่าง  แต่คุณพ่อบอสโกไม่ตกใจเลย  ท่านได้เรียกเด็กคนนั้นให้เข้ามาหาแล้วกล่าวว่า

     "ถ้าพ่อให้เธอยืมเสียงของพ่อไปใช้  เธอจะยินดีไหม"

       "โอ  คุณพ่อครับ...... "

       "เอาเถอะ  ปล่อยให้เป็นธุระของพ่อเอง  เวลานี้  เธอจงคุกเข่าลงแล้วรับพรของพ่อ  ต่อจากนั้นให้ไปแสดงตามปรกติได้"

       เด็กคนนั้นนบนอบกล่าวคำขอบใจ  แล้วไปแสดงได้ตามปรกติดีทุกอย่าง  ส่วนคุณพ่อบอสโกก็นั่งคอแห้ง  เสียงแหบตลอดเวลา  จนกระทั่งไม่สามารถพูดดีๆ ได้แม้แต่คำเดียว  เมื่อการแสดงสุดสิ้นลงแล้ว  ท่านได้เรียกเด็กคนนั้นให้เข้ามาหาอีกท่านได้ชมเชยที่เขาแสดงได้ดีมาก  แล้วท่านกล่าวต่อไปว่า

       "เอาละ  เวลานี้เอาเสียงของพ่อคืนมา  ม่ายงั้นพ่อไม่รู้จะไปขอเงินมาเลี้ยงเด็กกำพร้าของพ่อได้อย่างไร"

       และทันใดนั้น  เสียงก็กลับมาอยู่กับคุณพ่อบอสโกอย่างเก่าส่วนเด็กคนนั้นก็กลับมีเสียงแหบตามเดิม
       ทุกคนหัวเราะกับคุณพ่อบอสโกในท่าทางและคำพูดอันตลกๆประกอบกับอัศจรรย์ของท่านในครั้งนี้•

 

 



-TOP-