อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

เธอได้ยินเสียงฟ้าร้องไหม



       คุณพ่อบอสโกรักเด็กๆของท่านอย่างสุดเสน่หา  และคอยติดตามเฝ้าดูอยู่ทุกเวลา  แม้เขาจะอยู่ห่างไกลก็ตาม
       วันหนึ่ง  สามเณรของท่านคนหนึ่งได้รับเชิญจากครอบครัวผู้มีบุญคุณต่อกิจการของคุณพ่อบอสโกให้ไปเยี่ยมที่บ้านของเขาโดยเขาจะรับเลี้ยงดูปูเสื่อทุกอย่างให้  และเนื่องด้วยคุณพ่อบอสโกรู้ว่าครอบครัวนี้เป็นครอบครัวคริสตังที่ดี  ท่านจึงเต็มใจอนุญาตให้สามเณรผู้นั้นไปตามคำเชิญ
       แต่พอถึงตอนบ่าย  อยู่ดีๆคุณพ่อบอสโกก็ชงักทุกอย่างเรียกหาสามเณรนั้นทันที  ส่งคนโน้นคนนี้ออกไปตามทั่วไปหมดดูเหมือนว่าท่านไม่มีความสุขใจได้เลย  ท่านอุทานออกมาดังๆ ว่า

       "ตายจริง...เขากำลังจะอยู่ที่ไหน  เขากำลังจะทำอะไร..."
       "ถูกแล้ว....พ่อจำได้  แต่เวลานี้พ่อต้องการให้เขาอยู่ที่นี่"


       
ไม่มีใครเข้าใจถึงสาเหตุแห่งความกระวนกระวายใจของคุณพ่อบอสโกในครั้งนี้ได้เลย  เพราะตามปรกติท่านสงบและสม่ำเสมอเป็นนิตย์  ครั้นตกเย็น  เมื่อสามเณรคนนั้นกลับมาแล้วพวกเขาจึงได้รู้เรื่องกัน
       เมื่อกลับมาถึง  สามเณรรูปนั้นก็ตรงเข้าไปคำนับท่านนักบุญตามธรรมเนียมที่ดี  แล้วคุณพ่อบอสโกได้ถามว่า

       "เธอได้ยินเสียงฟ้าร้องไหม"
       "ได้ยินครับคุณพ่อ ผมได้ยินและผมได้เข้าใจดี  มันเป็นเพียงอัศจรรย์เท่านั้นที่ได้ช่วยผมให้รอด  เพราะผมได้ตกอยู่ในอันตรายและต้องต่อสู้อย่างหนักทีเดียวครับ"
       "เอาละ ดีแล้ว  เวลานี้จงไปขอบพระคุณพระมารดา  และบอกพระมารดาว่าเธอจะเป็นลูกที่ดี ที่สมควรของพระนางเสมอไปนะ"

       สามเณรรูปนั้นก็นบนอบ  และเขาได้เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้เพื่อนๆ ที่อยากรู้อยากฟัง  เขาได้เล่าว่า
       "แท้จริง  ครอบครัวที่ผมไปนั้นเป็นครอบครัวคริสตังตัวอย่างทีเดียว  แต่มีหญิงไม่ดีคนหนึ่งเป็นใครไม่ทราบได้เข้ามา  และได้วางบ่วงแร้วดักผมให้ทำบาป  ซึ่งผมจะได้รับอันตรายอันใหญ่หลวง  ในขณะนั้นเองถ้าผมไม่ได้ยินเสียงฟ้าร้องดังลั่นทั่วทีเดียว  และด้วยเสียงฟ้าร้องนี่แหละ  ผมจึงได้เข้าใจว่าคุณพ่อบอสโกกำลังเฝ้ามองผม  ผมจึงมีกำลังใจและได้ละโอกาสบาปนั้นทันที"

       ค่ำนั้น  ทุกคนต่างพูดกันถึงคุณพ่อบอสโกและมีหลายคนไปถามท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ซึ่งท่านก็ตอบตลกๆ ตามเคยว่า
       "คราวนี้ฟ้าร้องโดยไม่มีพายุ  แต่ระวังนะลูกๆ ที่รัก  เพราะเสียงฟ้าร้องของพ่อบอสโกน่ากลัวเสมอละ"

 

 

 



-TOP-