อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

เป็นสังฆราชรึ.....ไม่เอาเด็ดขาด........



       ในปี ค.ศ. 1858  เมื่อคุณพ่อบอสโกไปกรุงโรมเป็นครั้งแรกเพื่อปรึกษาเรื่องตั้งคณะซาเลเซียนกับสมเด็จพระสันตะปาปานั้นพระสันตะปาปาได้ทรงตั้งพระทัยที่จะแสดงให้เห็นว่า  พระองค์มีความไว้ใจและรักคุณพ่อบอสโกมาก  โดยการจะแต่งตั้งให้ท่านเป็นพระสงฆ์ผู้สูงศักดิ์ในราชสำนักของพระองค์  นั่นหมายความว่าจะแต่งตั้งคุณพ่อบอสโกให้เป็นพระสังฆราชนั่นเอง.

       ฝ่ายนักบุญยอห์นบอสโกผู้ซึ่งไม่เคยคิดแสวงหายศถาบรรดาศักดิ์เลย  ได้ตอบขอบคุณพระสันตะปาปาอย่างสุภาพพร้อมกับกราบทูลอย่างจริงใจว่า.....

       "ข้าแต่พระองค์  หากข้าพเจ้าจะกลับไปหาเด็กๆ ของข้าพเจ้าโดยแต่งตัวเป็นสังฆราชนั้น  คงเกิดเรื่องใหญ่เป็นแน่  เพราะเด็กๆ ของข้าพเจ้าจะจำข้าพเจ้าไม่ได้  และจะไม่กล้าเข้ามาใกล้ข้าพเจ้าด้วยความสนิทสนมเช่นเดิมเป็นแน่  นอกนั้น  ผู้คนจะคิดว่า  ข้าพเจ้าเป็นคนรวยแล้ว  ฉะนั้นจะไม่ช่วยข้าพเจ้า และเด็กๆ กำพร้าของข้าพเจ้าก็จะต้องตายเพราะความหิว  ทั้งกิจการงานของข้าพเจ้าก็จะต้องสลายตัวไปพร้อมๆ กันด้วย  โอ....อย่าเลย   ขอพระองค์โปรดให้ข้าพเจ้าเป็นพระสงฆ์ที่จนๆ และน่าสงสารดังนี้ตลอดไปเถิดพระเจ้าข้า..."

        เมื่อได้ฟังดังนั้น  พระสันตะปาปาก็ทรงรู้สึกตื่นเต้นพระทัยในความสุภาพอันสุดซึ้งของคุณพ่อบอสโก  และพระองค์ได้ทรงเพิ่มความไว้ใจและความรัก  ที่สนิทสนมยิ่งในตัวคุณพ่อบอสโกเป็นทวีคูณ

       เมื่อคุณพ่อบอสโกกลับถึงตุริน  ท่านได้เล่าเรื่องที่พระสันตะปาปาทรงแต่งตั้งท่านให้เป็นพระสังฆราชให้เด็กๆ ของท่านฟังแล้วถามเด็กๆ ของท่านว่า  พวกเขาอยากให้ท่านเป็นพระสังฆราชหรือเป็นคุณพ่อบอสโกตามเดิม  ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเดียวกันว่า...

       "คุณพ่อบอสโก  คุณพ่อบอสโก"

       แล้วทุกคนก็ไชโยโห่ร้องกันด้วยความร่าเริงเบิกบานสุดบรรยาย •

 

 



-TOP-