อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

ความเชื่อซึ่งชนะอุปสรรคมากมาย



       ใน ค.ศ.  1869  คุณพ่อบอสโกไปที่กรุงโรมอีก  เพื่อให้ทางสำนักสมเด็กพระสันตปิตาเจ้ารับรองคณะซาเลเซียนของท่านอย่างเด็ดขาดเสียที

      พอรถไฟไปถึงสถานี  คุณพ่อบอสโกก็พบรถม้าคันงามของพระคาร์ดินัลเบราร์ดี  ซึ่งมารอท่าน  และขอร้องให้ท่านไปที่สำนักของพระคาร์ดินัลองค์นั้นโดยด่วน  เพื่อไปอวยพรหลานชายอายุ 11 ปีของ ฯพณฯ  ซึ่งเป็นบุตรคนเดียวของครอบครัวที่มีตระกูลสูงและร่ำรวยที่สุด  ตั้ง 16 วันมาแล้วที่เด็กคนนี้จะตายมิตายแหล่  เนื่องจากพิษไข้ไทฟอยด์ร้ายแรงเหลือที่จะเยียวยาได้

       พอคุณพ่อบอสโกไปถึง  ทุกคนในครอบครัวนั้น  ต่างพากันมาขอร้องให้คุณพ่อช่วยทำให้เด็กหายเป็นปรกติ  ส่วนคุณพ่อบอสโกหันไปทางพระคาร์ดินัลพลางกล่าวว่า

       "ผมมาที่นี่เพื่อขอร้องให้ ฯพณฯ  ช่วยสนับสนุนสมเด็จพระสันตะปาปาให้ทรงรับรองคณะซาเลเซียนให้ได้นะครับ"
       "ได้  ยินดีทีเดียว  ถ้าคุณพ่อจะช่วยทำให้หลานชายของฉันหายเป็นปรกติแล้ว  ฉันจะไปพูดและทำทุกอย่างตามความประสงค์ของคุณพ่อ"

      เมื่อเป็นเช่นนี้  คุณพ่อบอสโกจึงบอกให้ทุกคนมีความไว้วางใจในแม่พระองค์อุปถัมภ์มาก ๆ  แล้วท่านได้เข้าไปใกล้เด็กที่นอนเจ็บอยู่  ได้อวยพรให้และในทันทีทันใด  เด็กคนนั้นก็หายเป็นปรกติ
      ทุกคนต่างสรรเสริญคุณพ่อบอสโกว่าเป็นนักบุญ  แต่ท่านตะโกนค้านว่า

      "ไม่ใช่  จงโมทนาคุณแม่พระองค์อุปถัมภ์เถิด"

      เรื่องที่เล่ามานี้เป็นเพียงเรื่องเริ่มแรกเท่านั้น  เพราะบรรดาพระคาร์ดินัลซึ่งต้องออกเสียงลงคะแนนมีอยู่หลายองค์  และทุกองค์คัดค้านต่อการรับรองคณะซาเลเซียนทั้งสิ้น  ในบรรดาพระคาร์ดินัลเหล่านี้  มีอยู่องค์หนึ่งซึ่งมีอำนาจมาก  นั่นคือ ฯพณฯ  พระคาร์ดินัลอันโตเนลลี
      คุณพ่อบอสโกได้ไปเยี่ยมพระคาร์ดินัลองค์นี้  และพบ ฯพณฯ กำลังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้นวม

      "โอ  คุณพ่อบอสโกที่รัก  เข้ามาใกล้ๆ หน่อยซิ"
      "ฯพณฯ เป็นอย่างไรขอรับ"
      "คุณพ่อไม่เห็นหรือว่าฉันเป็นอย่างไร  ฉันถูกตรึงอยู่กับที่มาตั้งหลายวันแล้ว  และต้องทนทรมานด้วยโรคบวมตามข้ออย่างแสนสาหัสอีกด้วย"
      "ถ้า ฯพณฯ  จะช่วยในกิจการงานของผมแล้ว  ผมรับรองได้ว่า ฯพณฯ  จะต้องหายเป็นแน่
      "คุณพ่อต้องการให้ฉันช่วยอะไร"
      "ผมได้มาที่นี่เพื่อขอร้องให้ ฯพณฯ  ช่วยเป็นปาก เป็นเสียงในการรับรองคณะซาเลเซียนเท่านั้นแหละครับ"
      "แหม  มันยากเอาการทีเดียวนะ  แต่ไม่เป็นไรฉันสัญญาว่าจะรับเป็นธุระให้เองในเมื่อฉันจะสามารถไปเฝ้าพระสันตะปาปาได้"     
      "แต่ผมต้องการให้  ฯพณฯ  ไปเฝ้ายิ่งเร็วยิ่งดี  ฉะนั้น  ขอ ฯพณฯ ไปพรุ่งนี้นะครับ"
      "อะไรกัน  คุณพ่อไม่เห็นหรือว่าฉันอยู่ในสภาพเช่นไร  แม้แต่ขยับกายนิดเดียวก็ยังไม่ไหวเลย"
      "ขอให้ ฯพณฯ  มีความเชื่อและความไว้ใจในแม่พระองค์อุปถัมภ์เถอะครับ  พรุ่งนี้ ฯพณฯ จะรู้สึกอาการดีขึ้น  และจะสามารถไปเฝ้าได้แน่"
      "แต่ถ้าฉันแย่กว่าเก่าอีกล่ะ"
      "อ๋อ  ผมรับประกันได้ครับ  แม่พระทรงทราบดีว่าพระนางจะต้องทำอย่างไร"
      "ตกลง  ถ้าพรุ่งนี้ฉันมีอาการดีขึ้นตามที่คุณพ่อบอก  ฉันจะไปเฝ้าพระสันตปิตาเจ้าทันที  และจะทำทุกอย่างตามความประสงค์ของคุณพ่อ"

      วันต่อมา  อาการเจ็บปวดของพระคาร์ดินัลหายไปดังปลิดทิ้ง และ ฯพณฯ  ได้ไปเฝ้าพระสันตะปาปาตามสัญญา  ทูลถึงการโต้ตอบและการหายโรคนี้ให้พระองค์ทราบ  แล้วนั้น  ทั้งพระสันตปิตาเจ้าและพระคาร์ดินัลอันโตเนลลีก็หัวเราะกันอย่างครื้นเครงในเมื่อเห็นความศักดิ์สิทธิ์อันแปลกประหลาดของคุณพ่อบอสโกเช่นนี้

       อุปสรรคต่าง ๆ ค่อย ๆ หายไปทีละอย่างสองอย่าง  แต่ยังเหลืออยู่อีกอุปสรรคหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะร้ายแรงกว่าหมดเสียด้วยซ้ำ

      ฯพณฯ มองซีญอร์  สเวลีอาตี  เป็นบุคคลที่ยากจะเอาชนะได้ ฯพณฯ เป็นผู้ทรงความรู้  และเป็นเลขานุการใหญ่ที่ขยันขันแข็งที่สุดของสภาพระคาร์ดินัล  ทั้งนั้นก็ดี คุณพ่อบอสโกได้ตัดสินใจไปเยี่ยม ฯ ฯพณฯ ถึงที่บ้านทีเดียว
ขณะนั้น ฯพณฯ สเวลีอาตีกำลังนอนอยู่บนเตียง  ป่วยด้วยโรคปอดบวมอย่างน่ากลัว

      "ฯพณฯ ครับ ผมต้องการความช่วยเหลือของ ฯพณฯ จริงๆ..."

      แล้วคุณพ่อบอสโกก็เริ่มแถลง ความประสงค์ของท่านอย่างละเอียด

      "โอ คุณพ่อบอสโกที่รัก  เรื่องของเธอมันหนักเอาการ  น่ากลัวไม่มีหวังสำเร็จหรอก  และยิ่งกว่านั้นฉันยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จึงจะสามารถไปที่ออฟฟิศได้อีก  เธอก็เห็นแล้วว่าฉันอยู่ในสภาพเช่นไร"
      "ทั้งนั้นก็ดีผมต้องการให้  ฯพณฯ ไปหาพระสันตะปาปาเร็วๆ ครับ
      "จะให้ฉันไปอย่างไรได้  ในเมื่อการไอถี่ออกอย่างนี้  ซ้ำร้าย พิษไข้ก็ขึ้นสูงเหลือเกิน"
      "แต่ผมต้องการให้ ฯพณฯ ไปพรุ่งนี้จริงๆ .....คอยดูเถอะครับพรุ่งนี้ ฯพณฯ จะรู้สึกดีขึ้น การไอจะเบาบางลง  และพิษไข้จะสร่างแน่"

      เมื่อได้ฟังเช่นนี้  คนป่วยก็จ้องมองคุณพ่อบอสโกด้วยความพิศวง ส่วนคุณพ่อบอสโกกล่าวต่อไปว่า

      ขอให้ ฯพณฯ มีความเชื่อและความไว้ในในแม่พระองค์อุปถัมภ์เถอะครับ  และถ้าหาก  ฯพณฯ สัญญาจะเอาธุระช่วยคณะซาเลเซียนแล้ว  ผมจะสวดขอแม่พระและรับรองได้ว่า ฯพณฯ จะหายอย่างแน่นอน •