อ่านบทความย้อนหลัง   พิมพ์บทความ PRINT             

 

เล่นไม้ซื่อ



       ดังที่เราก็ได้บอกแล้วว่าคุณพ่อบอสโกเป็นคนที่ชอบเล่นสนุกและร่าเริงอยู่เสมอ  วันหนึ่งขณะที่ท่านอยู่ในประเทศฝรั่งเศสท่านได้รับเชิญจากท่านบารอนมาร์แตง  ให้ไปร่วมงานเลี้ยงครั้งใหญ่ที่เขาได้จัดขึ้น  ในงานนี้คุณพ่อบอสโกสังเกตเห็นว่าบรรดาแขกเหรื่อต่างพากันชมเชยเจ้าภาพในการรับรองอันทรงเกียรติ  ซึ่งเครื่องใช้ไม้สอยในการรับประทานล้วนเป็นวัตถุล้ำค่า  ทำด้วยเงินล้วน  และประดับลวดลายอย่างงามวิจิตรอีกด้วย

       เมื่อการเลี้ยงเสร็จสิ้นลงแล้ว  ก่อนลากลับ  คุณพ่อบอสโกเห็นว่าท่านบารอนยังไม่ได้ทำบุญช่วยเหลือกิจการของท่านเลย  ซึ่งอาจเป็นเพราะความหลงลืมหรือเพราะต้องพะวงอยู่กับบรรดาแขกเหรื่ออื่นๆ ก็ไม่ทราบ  คุณพ่อบอสโกหัวดี  จึงหาอุบายวิเศษขึ้นได้โดยไปที่โต๊ะอาหาร  รวบรวมเก็บเครื่องใช้ไม้สอยอันมีค่าเหล่านั้นยัดใส่กระเป๋าของท่านจนเต็ม  ท่ามกลางสายตาของท่านบารอนมาร์แตง  และของแขกเหรื่อทุกคนซึ่งกำลังมองดูด้วยความแปลกใจโดยไม่ทราบว่าการเล่นไม้นี้จะไปจบเอาแบบไหน  ส่วนคุณพ่อบอสโกตีหน้าตาเฉย  เก็บไปเรื่อยจนเรียบร้อย  แล้วหันมาทางท่านบารอน  ถามว่า

       "นี่  ท่านบารอนครับ  เครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดนี้มันราคาประมาณเท่าไหร่ครับ"
       " ถ้าจะซื้อใหม่ก็ราวๆ หมื่นฟรังค์ครับ  แต่ถ้าจะขายต่อ  ก็เห็นจะได้ราคาประมาณพันเดียวเท่านั้นแหละครับ"

 

      เมื่อได้ฟังแล้ว  คุณพ่อบอสโก  ก็ตีหน้าเอาการเอางานพูดต่อไปว่า

       "ดีแล้วละครับ  คือว่า  แทนที่จะไปขายต่อให้คนอื่น  ผมก็ตกลงขายให้ท่านเองแหละครับ  ขอท่านกรุณาจ่ายเงินให้ผมพันฟรังค์สำหรับเอาไปเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ศูนย์ยุวชนของผมเถอะครับ"

 

       เมื่อเห็นคุณพ่อบอสโกเล่นลูกไม้ซื่อๆ  เช่นนี้  ทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน  และท่านบารอนมาร์แตง  ก็ยินดีควักกระเป๋าจ่ายเงินให้คุณพ่อบอสโกทันที  เป็นอันว่าทุกอย่างสำเร็จเสร็จสิ้นอย่างน่าเปรมใจ •

 

 

 

 

 



-TOP-