หน้า 1       

       

11 กรกฎาคม 1990


 

          ออกเดินทางเกือบ 9 โมง มี บราเดอร์ Bob มาส่งที่สนามบิน พอถึงสนามบินก็ต้องช่วยเหลือตัวเอง เช็คตั๋ว จัดที่นั่ง แล้วก็ต้องเดินไปที่ขึ้นเครื่อง ต้องเดินเพราะรถขนส่งผู้โดยสารใต้ดินมีปัญหา… คนก็ไม่ว่าอะไร ถือประเป๋าเดินกันมาเรื่อยๆ

          เครื่องออกตรงเวลา 10.45 น. พอได้ระดับก็มีการบริการอาหารเที่ยง… อาหารเที่ยง หรือจะเรียกให้ถูกน่าจะเป็นของว่างมากกว่า มีแซนวิชอันเดียว พร้อมกับผลไม้ 1 จานเล็ก (ขนาดใหญ่กว่าของเซ่นเจ้าหน่อย) สั่งเบียร์มากระป๋อง คิดว่าจะเหมือนสายการบินระหว่างประเทศ กลับขอค่าเบียร์สองดอลล่าร์เฉย… โหดมาก รู้งี้ดื่มโค๊กดีกว่า… แต่อย่างว่า ไหนๆ ก็สั่งแล้วเดี๋ยวจะเสียฟอร์ม ได้แต่บ่นในใจ… นอกจากคนบริการแก่ ยังเก็บค่าเบียร์อีก… เลยเหลือดีอยู่อย่างเดียวคือ เครื่องบินที่บินได้!




[สนามบิน La Guardia]


เครื่องบินลงสนาม La Guardia เวลา 12.57 น. ออกมาได้ก็หาทางกลับรถบัสเข้า New York เพราะ Limousin พาไปส่งที่โรงแรม Hilton แล้วต้องหารถกลับบ้านอีก แถวโรงแรมก็ไม่มีรถเมล์ผ่านเสียด้วย ดังนั้น นอกจากจะเสียค่า Limousin 18 ดอลล่าร์แล้ว ยังต้องเสียค่าแท็กซี่อีก… พอดีออกมาตรงที่คนเขายืนรอรถอยู่ ถามคนใกล้ๆเขาบอกว่ามีรถบัสรับส่งเข้าถึงสถานีรถไฟ Grand Central เหลือบไปเห็นคนขายตั๋ว… ถามราคาดู แค่ 7.50 ดอลล่าร์ แล้วบวกค่ารถไฟกลับบ้านอีก 4.75 เลยคิดว่าเลือกทางนี้ประหยัดหน่อย

          เป็นรถบัสใหญ่ ชื่อ Carey ซึ่งมี 2 สาย สายหนึ่งรับคนจากสนามบิน La Guardia ส่งไป สนามบิน John F. Kennedy… เรียกว่าเป็นรถวิ่งระหว่างสนามบินว่างั้นเถอะ! ส่วนอีกสายมาเข้าถึง Grand Central… รถใช้เวลาวิ่ง 45 นาที… ฝนเริ่มตก คิดในใจว่าดีที่เอาร่มติดตัวมา… ดินฟ้าอากาศเมืองนี้แย่ จะเปลี่ยนแปลงไม่ก็ไม่บอกเล่าเก้าสิบ… ปลอดภัยถือร่มติดตัวไว้แหละดี!

          รถจอดหน้าโรงแรม ห่างจากสถานีรถไฟแค่ข้ามถนน… นับว่าสะดวกดีใช้ได้ แล้วจัดแจงขึ้นรถไฟกลับบ้าน… เริ่มมีความมั่นใจขึ้นอีกเยอะ เพราะเห็นว่าเส้นทางไม่ยากอย่างที่เคยคิดไว้ •


 

 

 
 


-TOP-